Dennis & Lilian reizen door Afrika

ETOSHA N.P.

Etosha behoort samen met Chobe/Moremi, Hwange en Kruger tot de grote, bekende natuurreservaten in zuidelijk Afrika. Het in 1907 gestichte park veranderde in de loop van deze eeuw verschillende keren van omvang. Het grootst was het park tussen 1956 en 1963 met een duizelingwekkende 100.000 km² (ruim driemaal België), toen het zich uitstrekte tot de Atlantische Oceaan. Door de thuislanden politiek van Zuid-Afrika in de jaren zestig verloor het park maar liefst 78 procent van zijn oppervlak. De tegenwoordige omvang is 22.000 km², waarmee Etosha in zuidelijk Afrika nog steeds op de derde plaats komt, na Central Kalahari en Namib-Naukluft.

etosha-ingang.jpg

Het natuurreservaat is grotendeels vlak. Het noordoostelijke kwart wordt in beslag genomen door Etosha Pan, een zoutmeer dat alleen in de regentijd water bevat. Vanuit de hooglanden in zuidelijk Angola stroomt na hevige regens water in het zoutmeer. Maar dat is voor wild te zout om te drinken. Het wier dat in het water groeit, trekt echter wel duizenden flamingo’s die in Etosha Pan enorme broedkolonies vormen. Het grootste gedeelte van het jaar is het zoutmeer een onafzienbare witte vlakte. Zuidelijk en westelijk van het meer bevinden zich grote grasvlakten en savanne; en nog verder zuidelijk en westelijk bosgebieden, op de voor Etosha karakteristieke witte aarde.
Enkele kilometers ten westen van Okaukuejo ligt het Sprokieswoud, een verzameling van de grillige African moringo-bomen, die normaal gesproken in zeer geringe dichtheden op rotsachtig terrein groeien. Etosha is de enige plaats waar van een moringobos kan worden gesproken. Wie door deze verzameling mysterieuze bomen rijdt, kan zich ongetwijfeld voorstellen waarom dit een sprookjesbos wordt genoemd. Etosha heeft ondanks een kurkdroog winterseizoen een zeer rijke dierenwereld. In het natuurreservaat wordt veel wetenschappelijk onderzoek gedaan, waardoor over de aantallen dieren vrij nauwkeurige statistieken bestaan. De meest voorkomende antilope is de springbok: 20.000 stuks. Verder zijn er 7000 zebra’s, 4000 spiesbokken, 2600 gnoes, 2000 giraffen, 2000 koedoes, 1500 olifanten, 700 impala’s, 600 hartebeesten, 300 zwarte neushoorns, 250 elandantilopen en 70 roanantilopen. Van de jagers zijn de leeuwen met 300 exemplaren in de meerderheid. Aantallen hyena’s, luipaarden en jachtluipaarden zijn onbekend. Vreemd genoeg zijn er geen apen te zien. Er wordt gesuggereerd dat er wel degelijk bavianen leven, maar dat deze zeer schuw zijn, omdat ze in de buurt van de overnachtingskampen worden afgeschoten om overlast te beperken. Door de vaak spaarzame begroeiing zijn in Etosha dikwijls kleine zoogdieren te zien, zoals grondeekhoorn, Kaapse vos, grootoorvos en verschillende soorten mangoesten.

etosha-namutomi.jpg

Er zijn in Etosha drie overnachtingskampen: Okaukuejo (zuidelijke ingang), Namutoni (oostelijke ingang) en daartussenin Halali. De poelen zijn ’s nachts verlicht. Er worden veel soorten dieren waargenomen waaronder leeuwen en hyena’s. Olifanten en zwarte neushoorns zijn in de droge tijd ’s nachts min of meer vaste bezoekers. De torens die bij Namutoni al op grote afstand zichtbaar zijn, behoren toe aan het voormalige Duitse fort, dat in 1901 werd gebouwd. Niet veel later werd het verwoest tijdens een opstand van de Wambo, maar daarna weer opgebouwd. Nu doet het dienst als budgetaccommodatie. In een van de torens is een klein museum ingericht, waarin wordt belicht hoe zeven Duitse soldaten het fort in 1904 tevergeefs tegen 500 Wambo verdedigden.Direct naast het kampterrein ligt een poel die veel dieren aantrekt, vooral in het droge seizoen. In de omgeving van Namutoni worden vaak hyena’s waargenomen.
Halali is het rustigste kamp van de drie. De grootste attractie is hier de schitterend gelegen poel op een paar honderd meter van de weg, die over een wandelpad wordt bereikt. De geduldige bezoeker die zich stil houdt, kan hier veel wild zien. De afstand tussen Okaukuejo en Namutoni bedraagt, afhankelijk van de gekozen route 120 tot 200 km. Met de geldende maximumsnelheid van 40 km per uur nemen de meeste mensen er een hele dag voor om deze afstand af te leggen. Onderweg kan een stop worden gemaakt in Halali.

Namutoni – Etosha National Park – Gamedrive

Dag 11: Zaterdag 4 juni 2005

Om vijf uur worden we gewekt door een groep huilende of lachende hyena’s. Het is wel vroeg maar over een half uurtje gaat de wekker toch. Om half zes staan we op om ons te wassen en een miniontbijtje van een kop thee en een biscuit naar binnen te werken. Iets voor half zeven verlaten we de camping voor een gamedrive door het National Park die de hele dag zal duren.
We zien ’s morgens vroeg al meteen veel wild zoals o.a. impala’s, spiesbokken (ook wel gemsbok of oryx genoemd), giraffen, jakhalzen, zebra’s, springbokjes en een grote kudde wildebeesten (of gnoes). We zien ook nog een groepje struisvogels en een Kori Bustard. De laatste is de grootste vliegende vogel van Afrika.

giraffen.jpg

Rond half elf maken we een stop in een omheind gebied waar we uitgebreid ontbijten met spek, eieren en witte bonen in tomatensaus. Marcha had Zwitserse cakerollen gekocht voor de verjaardag van Frank maar deze zijn helaas “verdronken” in het smeltwater in de koelbox. Hij mag nog wel de kaarsjes op één van de taartjes uitblazen maar de cake is helaas niet meer eetbaar. Om Frank toch een beetje een jarig gevoel te bezorgen versieren we zijn plaats in de bus met ballonnen. Na het ontbijt gaan we weer verder op dierenjacht. We zien een paar leeuwen, een kudde kudu’s en nog wat ander wild.

wildebeesten.jpg

Aan het begin van de middag maken we een stop in Halali waar we bij het zwembad door Frank op ijsjes worden getrakteerd. In het winkeltje op de camping kopen we een plattegrond van het National Park … Leuk voor het plakboek en ook leuk om te zien waar we ongeveer zijn onderweg. We lunchen lekker in de schaduw op de overdekte picknickplaats van Halali. Na de lunch nemen we een kijkje bij de waterhole waar een groepje zebra’s staat te drinken. Even later komt er ook een olifant aanlopen om zijn dorst te lessen. Het geslurp als hij zijn slurf volzuigt met water is duidelijk te horen.

leeuwin.jpg

Tegen drieën vertrekken we voor de volgende gamedrive. Bij Rietfontein zijn leeuwen gesignaleerd dus rijden we daar eerst naartoe. Een grote leeuwin loopt op haar gemakje naar de waterhole. Een stukje verderop liggen nog meer leeuwen te luieren in het gras. Daar licht ook een mannetje tussen maar deze is nog jong en heeft nog niet zulke lange manen.
De andere dieren houden een veilige afstand mar komen wel drinken bij de plas. Ze houden de leeuwen ondertussen nauwlettend in de gaten, maar die doen helemaal niets. Ze hebben waarschijnlijk geen honger of vinden het veel te warm om te jagen.

springbokjes.jpg

We rijden weer verder om terug te gaan naar de campsite. Onderweg zien we nog een gevlekte hyena onder een struik liggen. En natuurlijk zien we ook vele ander dieren aan weerszijden van de weg. Op de camping gaan we nog even kijken of we in de shop een nieuwe zaklamp kunnen kopen. Helaas niet, maar ze proberen ons wel een doosje lucifers te verkopen. Voordat we gaan eten nemen we een heerlijk warme douche en bellen we nog even naar Nederland. Daar is het ook 30 graden geweest gisteren. ’s Avonds heeft het flink geonweerd volgens mijn schoonmoeder.
We eten vanavond rijst met stew en rauwkostsalade. Na het eten drinken we nog iets bij het kampvuur waarna we ons weer in het donker uitkleden en in bed kruipen.

Etosha National Park – Namutoni – Okaukuejo (ca. 150 km)

Dag 12: Zondag 5 juni 2005

Ik ben vannacht erg misselijk geweest en moest vanmorgen rennen naar de wc waar ik de maaltijd van gisteravond heb achtergelaten. Gelukkig had ik gisteren al onze tassen netjes ingepakt zodat Dennis alleen de tent hoeft af te breken. Om 8 uur vertrekken we naar Okaukuejo, de campsite aan de andere kant van het National Park. Ik ben nog erg misselijk en heb daar onderweg in de truck flink last van met al dat gehobbel. Het liefst wil ik gewoon lekker in bed liggen, maar dat gaat nu even niet.

 rietfontein.jpg

Vlak bij Rietfontein waar gisteren ook de leeuwen waren, ontdekken we een grote mannetjesleeuw die ligt te luieren in de schaduw van een boompje. Er staat ook een leeuwin naast. De leeuwen keuren ons geen blik waardig en even later lopen ze één voor één van ons weg.

leeuwen.jpg

We maken onderweg een stop bij de Etoshapan waar we de gelegenheid hebben om in de droge zoutpan te staan en wat plaatjes te schieten. Ik kan er niet echt van genieten want ik voel me nog steeds beroerd en heb alweer overgegeven.

etosha-pan.jpg

Onderweg naar Okaukuejo stoppen we nog één keer bij een waterhole waar het erg druk is met wild (zebra’s, springbokken, spiesbokken, wildebeesten, wrattenzwijntjes, struisvogels, giraffen, hartebeesten en impala’s lopen in grote aantallen rondom de plas om een plaatsje te zoeken waar ze kunnen drinken. Vlak bij de cmapsite zien we ook nog een paartje secretarisvogels lopen.

zebras.jpg

Om ongeveer half één komen we aan op de campsite. We proberen of een kamer of een lodge kunnen huren omdat ik me nog behoorlijk ziek voel maar helaas is alles al volgeboekt. Ik ga in de schaduw bij het zwembad liggen terwijl Dennis de tent opzet in de schaduw van een grote struik. ’s Middags probeer ik wat te slapen, ik heb flinke koorts en voel bij elke beweging die ik maak een golf van misselijkheid. Ondertussen vermaakt Dennis zich met de rest van de groep bij het zwembad waar hij zijn kunsten van het bommetjes maken vertoont. Aan het eind van de middag informeert hij nog eens bij de receptie of er misschien iets is vrijgekomen. Gelukkig is er een 4 persoons lodge vrijgekomen door een annulering. Deze ligt ook nog eens op een mooie plek vlakbij de waterhole. Het kost ons wel N$ 600,= voor een nachtje maar dat heb ik er graag voor over om in een normaal bed te kunnen slapen.

We verhuizen onze spullen naar de lodge en ik kruip lekker in bed. Gelukkig hoeft Dennis de tent niet meer af te breken en op te ruimen want daar slaapt Lesley vannacht in en hij breekt hem morgenochtend voor ons af. Even later komt Dennis me waarschuwen dat er 3 zwarte neushoorns bij de poel zijn. Twee grote en een kleintje. Daarvoor kom ik toch maar even mijn bed uit want dat wil ik ook zien.

waterhole-neushoorns.jpg 

Ondertussen heb ik voorzichtig een beker bouillon en een glas ranja gedronken. Helaas komt dat er even later weer allemaal uit. Dennis gaat na het eten nog even kijken bij de waterhole en heeft daar nog een grote groep olifanten en wat giraffen gezien. Ik blijf lekker in bed want morgen moeten we weer een flinke afstand afleggen en ik hoop dat ik me dan weer iets beter voel.

Okaukuejo – Twijfelfontijn – Rotstekeningen & Organpipes (ca. 350 km)

Dag 13: Maandag 6 juni 2005

We hebben vannacht onrustig geslapen. Gelukkig voel ik me al wel iets beter dan gisteren maar ik doe nog wel rustig aan. Bij het inpakken van onze spullen vinden we ook onze zaklantaarn weer terug, die heeft al die tijd onder de waszak in de rugzak van Dennis gezeten. Nu we gisteren de was hebben laten doen door een wasvrouw (kosten: N$ 30 voor een volle zak) vinden we hem ineens terug. Bij het kamp haal ik snel de was van de lijn en vouw hem netjes op. Daarna help ik mee met de afwas want we hebben weer corvee vandaag. Dennis gaat ondertussen naar de receptie om de lodge af te rekenen.

twijfelfontein-1.jpg

Om 7 uur vertrekken we richting Twijfelfontijn. Onderweg stoppen we bij een supermarktje om nog wat inkopen te doen. Het laatste stuk weg is erg slecht (dirtroad) en stoffig. We lunchen tussen de middag op de campsite en brengen ’s middags een bezoekje aan de rotstekeningen bij twijfelfontijn.

 twijfelfontein-2.jpg

Deze rotstekeningen zijn eigenlijk gravures die tussen de 2000 en 4000 jaar oud zijn. Ze zijn gemaakt door de San of Bushman die door het hele zuid-westelijke deel van Afrika trokken. Daarom zijn er ook pinguins en zeerobben te zien op de tekeningen. Het plaatsje Twijfelfontijn dankt haar naam aan een bron die soms wel en soms geen water gaf. We kunnen ook nog naar de bron maar wij gaan liever even in de schaduw zitten. Voordat we teruggaan naar de camping gaan we ook nog even kijken naar de Organpipes, een 150 miljoen jaar oud vulkanisch gesteente dat bestaat uit metershoge basalten zuilen, en de vuurberg.

organpipes.jpg

Weer terug op de camping nemen we een heerlijke douche in de open lucht. De doucheruimte is omheind met rieten matten en de kranen zijn weggewerkt in een boomstam. Daarna helpen we Lesley en Thabani met het snijden van de groenten voor de maaltijd van vanavond. Voordat het eten klaar is drinken we nog een colaatje in de bar en na het eten en de afwas gaan we lekker op tijd naar bed.

douches.jpg