Dennis & Lilian reizen door Egypte

Hurghada – Dahab

Dag 15: Zaterdag 8 november 2003:

Het is weer lekker vroeg als we gewekt worden. Om kwart voor zes wordt er al op de deur geklopt. Gelukkig hebben we vannacht minder last gehad van muggen. Een half uurtje later zitten we al aan het ontbijt. Rond zeven uur worden we opgehaald door een busje dat ons naar de veerboot brengt.

Onze tassen gaan nadat ze gecontroleerd zijn in speciale bagagekarretjes en wij zoeken een plaatsje in de boot. We vinden een plek aan een tafeltje zodat we onderweg een potje kunnen klaverjassen. Dat leidt de aandacht een beetje af van de enigszins misselijkmakende golven. De zee is best wild en de stroming staat dwars op de boot, waardoor we behoorlijk door elkaar worden geschud.

bagage.jpg

Na bijna twee uur varen komen we rond 10 uur aan in Sharm el Sheik. Daar moeten we zelf onze bagage naar de bus brengen. Ik heb er nu wel even spijt van dat we bijna al onze beelden in mijn rugzak hebben gestopt. Hij is daardoor behoorlijk zwaar geworden.

 dahab-bus.jpg

We rijden door de Sinaï naar Dahab dat aan de Golf van Akaba ligt. We rijden eerst langs een bank om te pinnen en daarna door naar ons hotel. Happy Life Vilage ligt een eindje buiten Dahab aan de kust. Het laatste stuk moeten we over een zandpad rijden omdat het hotel in een natuurgebied ligt mag de weg niet worden geasfalteerd.

dahab-welkom.jpg

Het is een mooi hotel/vakantiepark met een groot zwembad en een mooi strand. We lunchen bij het zwembad met een broodje tonijn en een biertje. Daarna lopen we even naar het strand. De zon verdwijnt al vroeg (rond half 4) achter de bergen. Dus gaan we naar onze kamer, waar we Debora bellen voor haar verjaardag. We doen voor de laatste keer de was en houden daarna een siësta. ’s Avonds doe ik mijn Ghalabia aan. We eten op het terras bij het restaurant. Daarna halen we een ijsje in het kleine winkeltje bij de receptie.

klaverjassen1.jpg

We spelen nog een potje klaverjassen op het terras bij Gerard en Kristel. Daarbij hebben we erg veel lol gehad om het Belgisch schudden. Terug op onze kamer schrijf ik nog een stukje in ons boek voordat we gaan slapen.

Dahab

Dag 16 – Zondag 9 november 2003:

 dahab-strand.jpg

We hoeven vanmorgen niet “verplicht” vroeg op te staan. Toch staan we om half 9 op omdat we wel willen genieten van de zon, die helaas alweer om half 4 achter de bergen verdwijnt. Na een uitgebreid ontbijt gaan we naar het strand. Eerst nog snorkelspullen huren want het rif schijnt hier veel mooier te zijn dan bij Hurghada, en dat willen we graag met eigen ogen zien.

dahab-vis.jpg

We gaan twee keer een uur lang de zee in om te snorkelen en zien de mooiste riffen en vissen. We hebben zelfs een octopus zien zwemmen. De riffen zijn hier inderdaad mooier dan bij Hurghada.
Helaas ben ik mijn nieuwe ring hier alweer verloren in de zee. Waarschijnlijk is hij bij het verlaten van de zee ergens tussen de stenen blijven steken. We hebben nog wel even gezocht, maar we konden hem niet meer vinden.

dahab-zwembad.jpg

’s Middags lunchen we bij het zwembad. Daar nemen we nog een duik en liggen we nog een poosje in de zon. Als de zon weg is gaan we douchen en even TV kijken. We hebben om zes uur afgesproken in het restaurant.

Na het eten spelen we nog een potje klaverjassen voordat we om half negen met een busje worden opgehaald om in Dahab te gaan shoppen. Het resultaat van zo’n anderhalf uur winkelen:
één zilveren ring met een Horusoog, 2 zilveren armbanden, 1 houten sieradendoos ingelegd met steentjes en parelmoer, 2 Afrikaanse trommels, 4 jelley-lolly’s met leuke figuurtjes, 4 flesjes zand en 3 CD’s met achtergrondmuziek voor de DVD die we straks gaan maken van de videobeelden die we deze vakantie hebben gemaakt.

souveniers.jpg

Bij het busje ontstaat er nog een ruzie met een groep Duitsers die bedacht hadden dat ze ons busje wel konden gebruiken om terug te gaan naar het hotel. Gelukkig loopt alles uiteindelijk goed af en kunnen we toch met “ons” busje terug naar ons hotel. Dan is het alweer tijd om te gaan slapen.

Dahab

Dag 17 – Maandag 10 november 2003:

happy-life.jpg

Vandaag hebben we nog een “luie dag” op het programma staan. We zitten rond 9 uur aan de ontbijttafel. Daarna gaan we weer snorkelspullen huren en naar het strand. We hebben weer twee keer een uur in het water gelegen om te genieten van alles dat onderwater te zien is.

dahab-vis-2.jpg

We hebben o.a. de volgende vissen gezien:
Zwartgestreepte juffervis, geelstaart-barracuda, Rode Zee-papegaaivis, koraalduivel, lipvis, zeegondel, steenvis, Rode Zee-wasbeer-vlindervis, zwaluwstaartvis, sergant-majoor, gemaskerde vlindervis, geelstaart-snapper, Arabische grijze engelvis, blauwe trekkervis, baardschorpioenvis en nog veel meer verschillende vissen.

dahab-vis-3.jpg

Ook vanmiddag lunchen we weer bij het zwembad en na een duik in het zwembad liggen we nog even in de zon. Nadat we gedouched hebben, pakken we onze tassen in. Het verbaasd ons dat we nog steeds alles erin kunnen krijgen, zelfs de trommels passen in de tassen.

dahab-waterpijp.jpg

Omdat John vandaag jarig is gaan we na het eten naar het strand om waterpijp te roken. Een Duitse Djoser-groep (niet de groep waar we gisteren ruzie mee hadden) zit ook aan het strand. Zij zitten om het kampvuur.

Terug op onze kamer drinken we nog wat en daarna gaan we slapen. We hebben erg genoten van deze luie dagen in Dahab.

Dahab – St. Catharina * Klooster * Sinaï-berg

Dag 18 – Dinsdag 11 november 2003:

 bus-wassen.jpg

Het is 7:00 uur als de wekker gaat. Nog even de laatste spulletjes inpakken en dan naar het ontbijt. Om kwart over acht verzamelen we bij de ingang van het hotel. De buschauffeur is op verzoek van Mariet de bus aan het wassen, zodat we onderweg ook wat kunnen zien door de ramen. Nadat onze koffers in de bus zijn geladen, vertrekken we naar St. Catharina.

klooster-ingang.jpg

We rijden direct door naar het St. Catharina klooster. Daar is het erg druk, je kunt er over de hoofden van de toeristen lopen. We hebben meteen een paar kamelen gereserveerd voor vanmiddag.

berg-kameel.jpg

Onderweg naar het hotel stoppen we bij een supermarktje waar we wat te eten kunnen halen voor tussen de middag. En drinken voor morgen in de bus naar Cairo natuurlijk.

Om kwart over 12 komen we aan bij het hotel. Het nieuwe gedeelte dat voor het oude deel is gebouwd ziet er nog best aardig uit. Maar natuurlijk hebben wij de kamers in het oude deel van het hotel. Gelukkig hoeven we hier maar één nachtje te slapen. De douche die gebruiken we maar niet, want de draadjes van de boiler zijn gewoon los in een stopcontact gestoken.

berg-2.jpg

Tegen tweeën vertrekken we opnieuw naar het klooster. Het pad dat de berg op gaat begint achter het klooster. Kristel, Marianne en ik hebben ervoor gekozen om het eerste stuk met een kameel naar boven te gaan. Het pad is erg zwaar en halverwege stappen Dennis en Krista die eigenlijk best bang is voor kamelen ook op een kameel.

berg-1.jpg

Op de trap, we mogen nog 750 treden zelf lopen, heb ik geloof ik wel 15 keer gezegd dat ik niet meer verder wilde. Het was dan ook heel zwaar. Nu ben ik blij dat Dennis elke keer zei: “nog een klein stukje.” en dan we toch helemaal boven zijn gekomen. Helaas is het bewolkt waardoor we de zon niet onder kunnen zien gaan.
We besluiten om daar ook niet op te wachten en ervoor te zorgen dat we voor het donker de trap weer af zijn. Want die treden zijn niet netjes gelijk, het is dus flink uitkijken dat je niet valt.

berg-21.jpg

Het pad moeten we wel grotendeels in het donker afleggen, maar we hebben zaklampen bij ons. Omdat het ook nog 11 november, st. Maarten is zingen we een liedje onderweg.
11 november is de dag, dat mijn lichtje, dat mijn lichtje, 11 november is de dag, dat mijn lichtje schijnen mag.

Halverwege de afdaling als we een stuk met z’n tweeën lopen, gaat Dennis op zijn knieën om te vragen of ik met hem wil trouwen. Natuurlijk wil ik dat. Voor de nieuwsgierigen: jullie moeten nog even wachten, het wordt 20 mei 2005, want we gaan eerst verhuizen.

berg-4.jpg

Om iets over zessen zijn we weer benenden. Omdat we pas om 7 uur zouden worden opgehaald, laten we via de touristenpolitie het hotel waarschuwen, zodat de chauffeur ons weer kan ophalen.

We hebben allemaal flinke spierpijn en Dennis en ik hebben ook allebei een blaar opgelopen. Maar we zijn wel heel trots dat we het gehaald hebben.
Bij het eten in het hotel drinken we cola met daarin een scheutje strörum uit de fles van Gerard en Kristel. Dat is best lekker om weer warm te worden, want hier in de bergen is het een stuk kouder dan dat gewend zijn de laatste weken.
Na het eten kruipen we vroeg in bed want we zijn best moe geworden van deze dag.