Dit is een relatief late toevoeging aan de citadel, maar door zijn prominente ligging en zijn grootte is hij wel het best zichtbare monument van Cairo. Deze moskee is geheel volgens Turkse richtlijnen gebouwd. Mohammed Ali was een Albanese huursoldaat die in 1806 de macht greep en daarna 43 jaar gegeerde. In 1839 startte de bouw die 18 jaar duurde.
In de hof staat een klok. Dit is een geschenk van de Franse koning Louis Philippe die in ruil daarvoor een obelisk kreeg van de tempel uit Luxor. Deze Obelisk staat nu op de Place de la Concorde in Parijs.

Op zijn hoge rotsachtige platform aan de rand van de stad beheerst de Citadel de oostelijke horizon van Cairo. De beroemde moslimgeneraal Saladin begon in 1176 aan de bouw ervan en liet sterke muren en torens optrekken met stenen die hij bij de piramides van Giza liet roven. Het fort heeft daarna zeven eeuwen lang dienst gedaan als machtsbasis voor de Egyptische heersers en iedere dynastie heeft er zijn steentje aan bijgedragen.

Sultan Hassan was sultan van 1347 tot 1351 en daarna van 1354 totdat hij in 1362 werd vermoord. Het werk aan de moskee begon in 1356. Het was een kolossaal en kostbaar project waardoor de staat bijna bankroet raakte. De bouw duurde zeven jaar en was pas voltooid toen Hassan al dood was. Achter de minbar (preekstoel) ligt een mausoleum waar twee van de zoons van Hassan begraven liggen omdat het lichaam van de sultan zelf op mysterieuze wijze was verdwenen.
De moskee was ook een madrassa (school). In het gebouw hadden 500 studenten een gratis onderdak en ook de grote staf die bestond uit leraren, kalligrafen, muëzzins en koranlezers, had er een onderdak.

De Ibn Tulun-moskee is de oudste van Egypte. Hij is vooral bekend vanwege zijn “openlucht” minaret, die normaal gesproken makkelijk te beklimmen is en vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de stad. De moskee werd in 879 opengesteld voor gebed. Het ontwerp van de moskee weerspiegelt de Iraakse oorsprong van Ibn Tulun die in de 9e eeuw door de kalief van Bagdad als regent naar Cairo werd gestuurd.

Dag 20 – Donderdag 13 november 2003:

Om half 8 staan we op en om 8 uur zitten we aan het ontbijt. Mariet heeft de mensen in het hotel inmiddels duidelijk gemaakt dat we er inmiddels aan gewend zijn om bij ons ontbijt een gekookt eitje te krijgen. Er is dus voor iedereen een vers gekookt eitje, lekker!

Na het ontbijt gaan we met een busje naar de Ibn Tulun-moskee. In de moskee krijgen we linnen lappen om onze schoen zodat we deze niet uit hoeven te doen. Ze zijn druk bezig met een renovatie en het is daarom niet mogelijk om de minaret te beklimmen want deze staat helemaal in de steigers. Eigenlijk vinden we dat niet zo heel erg, want we hebben nog steeds een beetje spierpijn van eergisteren.

Hierna lopen we naar de Sultan Hassan-moskee. Onderweg komen we langs oude Mamelukse huizen die tegenwoordig op een monumentenlijst staan. In het mausoleum is een moslim die voor ons zong. De akoestiek in het mausoleum zorgde ervoor dat het schitterend klonk.

Na het bezoek aan de twee moskeeën gaan we samen met Gerard en Kristel naar de Citadel. Daar waren we de eerste dag in Cairo ook al naartoe geweest maar toen was ie dicht i.v.m. de ramadan. Vandaar dat we er vandaag ook vroeger naartoe gaan. We nemen de taxi want hoewel de Citadel tegenover de Sultan Hassan-moskee ligt, moeten we anders toch wel een heel stuk lopen. De ingang zit namelijk aan de andere kant.

Het is iets over elven als we aankomen bij de ingang. Daar zien we dat alles om half 3 dicht gaat en dat we dus geluk hebben dat we niet te laat hiernaartoe zijn gegaan.

We komen eerst bij de Al-Nasir Mohammed-moskee. Deze stamt uit 1335 en is een tijd lang gebruikt als paardenstal. De minaretten zijn gebouwd in de Perzische stijl. Vervolgens lopen we naar de Mohammed Ali-moskee.

In de moskee gaan we op de grond liggen om de mooi versierde koepels rustig te bewonderen. Deze moskee is veel rijker versierd als de moskeeën waar we eerder deze ochtend zijn geweest.

Aan de andere kant van de moskee zijn de Westelijke terrassen. Hiervandaan hebben we een schitterend uitzicht over de stad. Dan valt ook op hoe groot Cairo eigenlijk is. We zien vlakbij de Sultan Hassan moskee en de Al Rifai moskee liggen. Een eindje verderop zien we de Cairotoren en na goed zoeken vinden we ook de drie driehoeken van de piramides aan de horizon. Even later is het iets helderder geworden en kunnen we driehoeken beter onderscheiden. Nu pas beseffen we hoe groot de piramides eigenlijk zijn, dat we ze op deze afstand nog makkelijk met het blote oog kunnen zien.

Hierna lopen we naar het politiemuseum. Hier is niet echt veel bijzonders te zien. Daarna eten we op een terrasje waar we een mooi uitzicht hebben over de stad. Het zwerfhondje dat daar rond loopt vindt het vast niet erg dat wij er eten, want we stoppen hem allerlei lekkers toe.
Na het eten lopen we naar het vroegere Harempaleis dat in 1872 werd gebouwd als residentie voor Mohammed Ali en zijn familie. Hier is nu het Nationaal Militair Museum gevestigd dat een zeer uitgebreide collectie bezit.

Het is inmiddels al twee uur dus besluiten we om een taxi te zoeken en weer terug naar het hotel te gaan. Daar pakken we voor de laatste keer deze vakantie onze spulletjes in en proberen we nog een paar uurtjes te slapen.

Rond 8 uur gaan we naar beneden om wat te eten. Na het eten gaan we in de Lounge zitten waar we een kaartje leggen totdat het tijd is om naar het vliegveld te gaan. Om half twaalf worden we opgehaald. Onze koffers worden de laatste keer op het dak van het busje getild en we kunnen naar het vliegveld. Onderweg is het nog erg druk op straat. Op het vliegveld staat Mohammed, de Djoser-agent in Cairo, alweer op ons te wachten. Hij heeft de instapkaarten alvast geregeld en we hoeven dus alleen nog even onze bagage in te checken.

Daarna moeten we weer een formuliertje invullen voor het visum en moet Dennis weer naar een douaneloket om zijn videocamera uit zijn paspoort te laten schrijven. Bij de Tax Free winkeltjes maken we onze laatste ponden op. En dan is het wachten op het vertrek.

We vertrekken op tijd en komen in ook mooi op tijd in Amsterdam aan. Nadat we afscheid hebben genomen van de groep gaan we door de douane. Dennis & Debora staan al op ons te wachten. Om half acht rijden we alweer over de A1 naar huis. Het was een heerlijke vakantie. Echt even drie weken in een andere wereld. En nu moeten we weer wennen aan de Nederlandse cultuur en het Nederlandse weer. Brrrr …. ik heb het koud.

Dag 19 – Woensdag 12 november 2003:

Om 7:15 uur staan we naast ons bed en een half uurtje later zitten we aan het ontbijt, wat matig is. Om half 9 vertrekken we met het busje richting Cairo. Dat is ongeveer 8 uur rijden van hieruit. We stoppen onderweg in de Faran Oase waar Gerard een kindje een paar pennen geeft.

Daarna brengen we ook nog een bezoek aan een nonnenklooster, waar Orthodox Griekse nonnen wonen. We krijgen er een rondleiding door het klooster.

Het lopen gaat wel moeizaam want we hebben flinke spierpijn na de klim van gisteren. Het lange stilzitten in de bus helpt daar ook niet echt aan mee.
De volgende stop is bij het Suezkanaal, waar we absoluut geen foto’s of videobeelden mogen maken i.v.m. de veiligheid.

Nadat we door een tunnel onder het kanaal door zijn gereden, stoppen we bij een restaurantje waar we wat kunnen eten. Er zijn geen hamburgers meer en de ketshup is ook op. Dit is voor het eerst in Egypte dat we geen ketshup bij ons eten krijgen. Voor de verandering drinken we vandaag eens een keer geen Cola maar 7 Up.

Het is rond vijf uur als we weer “thuis” komen in het Windsor hotel in Cairo. Daar krijgen we weer kamer 30, waar we de vorige keer ook hebben geslapen.
Nadat we een lekkere warme douche hebben genomen, dat is goed voor onze spieren, gaan we eten bij de Chinees die de vorige keer nog gesloten was. Het water dat we daar krijgen ruikt en smaakt naar chloor. Waarschijnlijk een fles die gevuld is met kraanwater. De nieuwe fles is wel goed gelukkig.

Daarna lopen we nog een stukje door de stad. Het is overal loeidruk. Alle winkels zijn open en de mensen staan in de rij om de winkels in te kunnen. Terug in het hotel toch maar eens vragen wat er aan de hand is. Het schijnt uitverkoop te zijn en alle mensen willen nog nieuwe kleren en cadeautjes kopen voor als de ramadan straks afgelopen is.

]]> http://www.aroundtheworld.net/reizen/egypte/2003/11/12/st-catharina-faran-oase-cairo/feed/ 0 http://www.aroundtheworld.net/reizen/egypte/2003/10/28/cairo-aswan-met-de-trein-van-noord-naar-zuid/ http://www.aroundtheworld.net/reizen/egypte/2003/10/28/cairo-aswan-met-de-trein-van-noord-naar-zuid/#comments Tue, 28 Oct 2003 21:12:31 +0000 Dennis & Lilian http://www.aroundtheworld.net/reizen/egypte/2003/10/28/cairo-aswan-met-de-trein-van-noord-naar-zuid/

Dag 4 - Dinsdag 28 oktober 2003:

Vandaag gaan we met de trein van Cairo naar Aswan. Om 5 uur gaat de “wekker”. Deze is uitgebreid vanmorgen. “Hallo, goede morgen, wakker worden!” Hij had zeker iets goed te maken van gisteren, toen was het alleen “Hallo”. Na een ontbijt met wederom een gekookt eitje, zijn we rond half zeven naar beneden gegaan om te checken of onze rugzakken er zijn. Met de bagage wederom bovenop het busje, worden we naar het station van Cairo gebracht. De trein vertrekt stipt om half acht, daar kan de NS nog wat van leren.

We zitten in een rijtuig tussen de Egyptenaren, best een belevenis. Deze mensen kunnen echt in de meest vreemde houdingen slapen. Ook de twee bewakers “in burger” (ze dragen een Galabiya en een tulband) slapen het grootste deel van de reis. Alleen op momenten dat de trein stopt bij een station, wordt er één wakker om een “controle-loopje” te doen. Ze zien er niet uit als bewakers, maar volgens onze reisleidster dragen ze onder hun “jurk” wel een wapen.

Onderweg zien we veel van het land op de groene strook langs de Nijl. Er zijn kleine dorpjes waar het lijkt of de tijd minstens 100 jaar heeft stilgestaan. De vrouwen doen de was en de afwas gewoon in de rivier waarin mensen en dieren ook een bad nemen. Het rivierwater wordt zelfs nog als drinkwater gebruikt.

Het is rond negen uur als we na een treinreis van meer dan 13 uur aankomen in Aswan. Hier logeren we in het Isis-hotel dat direct aan de Nijl ligt. We zijn toe aan een lekkere warme douche en ook onze kleren kunnen wel een wasbeurt gebruiken.

Om half elf verzamelen we in de hal om met een groepje bij Aswan Moon een hapje te eten. De sish kebab (7x + 1 omelet) smaakt prima! Het is rond middernacht als we moe ons schone bed in kruipen.

In Saqqara is het complex met de trappenpiramide van Djoser, de koning van Egypte van 2667 tot 2648 v.C., het belangrijkste onderdeel. Imhotep, zowel hogepriester als eerste belangrijke architect, liet het voor de koning aanleggen.
Vóór Imhotep vormden tichelstenen het bouwmateriaal en was de mastaba (Arabisch voor bank), een simpel rechthoekig bouwsel boven een grafkuil. Imhotep nam deze mastaba als voorbeeld, bouwde hem in steen en zetter er nog eens vijf bovenop, die geleidelijk kleiner werden, waardoor er een soort piramide ontstond.

Rondom de piramide staan allerlei bijgebouwen die worden omringd door een 10 meter hoge muur. In één van de paviljoens is het vroegste voorbeeld van toeristengrafitto uit de 12e eeuw v.C. te zien.

Aan de noordelijke voet van de piramide staat een stenen gebouwtje (serdab) met twee kijkgaten erin. Als je hier doorheen kijkt zie sta je oog in oog met een levensgroot zitbeeld van koning Djoser.

Dag 3 – Maandag 27 oktober 2003:

Het is half zes als onze wekker gaat. Nog even twee keer omdraaien en dan opstaan en aankleden. Om half zeven zitten we aan het ontbijt. Helaas weten ze hier niet goed hoe ze knapperige toast moeten maken, of zouden ze het brood de dag ervoor alvast hebben geroosterd? De gekookte eitjes waren wel lekker. Ze waren zelfs nog een beetje smeuïg van binnen.

Rond zeven uur vertrekken we met het busje om naar de piramides te gaan. Eerst rijden we naar Memphis om te zien dat er daar weinig te zien valt. Vervolgens gaan we naar Saqqara. We zijn de eerste groep op de site bij de Djoser-piramide. Lekker rustig dus. We maken gebruik van de rust en maken een groepsfoto voor de trappenpiramide waar de reisorganisatie haar naam aan dankt.

Met het busje gaan we verder naar het graf van Mereroeka, waar mooie grafschilderingen te zien zijn. Eigenlijk mag er binnen niet gefotografeerd worden, maar we kunnen het niet laten en maken stiekum een paar foto’s zonder de flitser te gebruiken. Mereroeka is de schoonzoon van Teti. Het graf bevat 33 kamers met schitterende reliëfs.

Vervolgens gaan we de piramide van Teti (2345 – 2323 v.C.) van binnen bekijken. Eerst door een nauwe, lage gang naar beneden. Daarna gebukt door een gang die niet veel hoger is dan 1 meter, naar het binnenste van de piramide waar de sarcofaag staat. Het “plafond” is er versierd met sterren. Op de muren staan allerlei teksten geschreven in hiërogliefen.

Rond 11.30 uur is het tijd voor de lunch. Ik heb inmiddels best trek gekregen na dat vroege ontbijt. We lunchen buiten. Het eten is lekker en uitgebreid. Toen we het restaurant uitliepen naar het busje toe, stonden er bij de uitgang drie mannen Egyptische muziek te spelen. Natuurlijk moest ik even met ze op de foto, wat wel een baksjisj (fooi) kostte.

Vanmiddag staan de grote piramides bij Giza op het programma. Eerst rijden we naar het uitkijkpunt ten westen van de piramides waar we foto’s kunnen maken. Je moet een behoorlijk eind bij de piramides vandaan staan om ze met z’n drieën op één foto te krijgen.

Bij de tweede piramide (van Chefren) worden we afgezet. Hier maken we nog een aantal foto’s. Daarna lopen we naar de sfinx om vervolgens vanaf het dakterras van een restaurantje te genieten van het uitzicht. Na een colaatje gaan we naar de kamelen om vanaf de rug van een kameel nogmaals van het uitzicht op de piramides te genieten. Het is best eng als de kameel opstaat. En we moesten ook flink bukken om zonder builen onder het tunneltje door te komen.

Het ritje door “de woestijn” langs de piramides is heel mooi. Het is een stuk rustiger dan vanaf het uitzichtpunt. Op de terugweg moet ik mijn kameel zelf “sturen”, dat gaat lastiger dan bij een auto. Doordat ik de weg ook niet helemaal weet, belanden we bijna op het kerkhof. Gelukkig schieten de jongetjes die erbij lopen te hulp en komen we toch heelhuids weer terug.

Terug in het hotel ben ik erg toe aan een douche. Helaas komt de temperatuur niet veel verder dan lauw-warm, maar ik ben in ieder geval weer schoon. Om vijf uur gaan we met een groepje inkopen doen op de markt even verderop, omdat we eten nodig hebben voor morgen in de trein. De prijzen zijn laag, we hebben bijvoorbeeld 3 kilo bananen voor € 1,25. Daarvoor heb je hier net ½ kilo.

Omdat het ramadan is mogen de moslims overdag niet eten. In een straatje staan allemaal lange tafels met bankjes. Er zitten wel een paar honderd mannen (we hebben geen vrouwen en kinderen gezien daar) klaar om “aan te vallen” zodra om kwart over vijf het sein wordt gegeven dat er weer gegeten mag worden. We hoeven op dat moment ook niet te proberen om iets te kopen, want iedereen gaat eten en de rest moet maar even wachten.

We zouden vanavond bij de Chinees gaan eten, maar die is dicht i.v.m. een renovatie. Daarom eten we in het hotel. Het is een beetje rommelig met de bediening. Iedereen krijgt zijn eten op een ander moment. Het afrekenen is nog lastiger. Wij hadden allang uitgerekend wat we moesten betalen, inclusief alle taxes, maar de ober moest alles nog uitrekenen. Hij kreeg het er warm van. En wij hebben heel veel lol gehad.

Na het eten nog even naar Nederland gebeld en daarna vroeg gaan slapen. Morgen gaat de wekker weer om 5.00 uur.

De Khan al-Khalili is het oudste winkelcentrum ter wereld. Minstens vanaf de 14e eeuw hebben kooplui hier handel gedreven. In 1384 liet de emir al-Khalili hier een grote khan bouwen, een drie verdiepingen tellende herberg voor reizende kooplui en hun waren. Kopers bezochten de khan vanwege de goederen die de handelskaravanen meebrachten en het loven en bieden verbreidde zich over de omliggende straten. De khan van al-Khalili werd in de 16e eeuw afgebroken, maar tegen die tijd was het gebied het commerciële hart van de stad geworden. Naast de Khan al-Khalili ligt de Al-Husseinmoskee, die niet door toeristen bezocht kan worden.