Dag 8 - Zaterdag 1 november 2003:

Om 7:00 uur staan we op en om 7:45 uur zitten we aan het ontbijt. Dat laten we ons goed smaken want we weten niet wanneer en wat het volgende is dat we eten. Niet te veel drinken want aan boord van de felucca is geen toilet.

Om half 9 zijn we klaar om met de felucca te vertrekken. De koffers en grote rugzakken gaan allemaal onder het dek. Op het dek liggen matrassen en kussentjes, dus we hebben een luie dag voor de boeg. We varen eerst langs de douane waar er van alles wordt gecontroleerd. Er komt een nieuwe (of extra) brandblusser aan boord en er moeten extra reddingsvesten komen. Die krijgen we aangereikt vanaf een andere boot. Als we even later verder varen worden de reddingsvesten gewoon weer teruggegeven aan de andere boot. Ook de oude brandblusser verhuist naar de andere boot.

Tussen de middag wordt er een maaltijd bereid op de boot. Deze bestaat uit Okra met rijst en komkommersalade. De jongen die het eten bereidt moet zich bijna opvouwen om op de boot te kunnen kopen. Maar dat is voor Egyptenaren blijkbaar geen enkel probleem.
Onderweg zien we van alles gebeuren op en langs de rivier. Vrouwen doen de afwas en de was in het water van de Nijl, terwijl mannen even verderop een bad nemen in hetzelfde water. Ook het vee gebruikt het water om te drinken en te baden. We worden regelmatig gepasseerd door cruisschepen. En natuurlijk genieten we ondertussen van het mooie weer.

Na de lunch zeilen we verder. Maar omdat de wind het af laat weten, begint het steeds meer op dobberen te lijken. Het is rond 5 uur als we aanleggen bij het eilandje waar we overnachten. Bomen en stuiken zijn er niet dus zullen we gewoon op het grasveld door de hurken moeten. Gelukkig begint het al aardig donker te worden.

Na de maaltijd bij kaarslicht krijgen we nog een kop thee en kruipen we vroeg in onze slaapzak. Er komen steeds meer sterren aan de hemel. Af en toe vaart er een roeibootje met vissers voorbij. Iets verderop heeft een andere groep een kampvuur gemaakt waar ze omheen zitten te zingen.

Dit tempelcomplex is gewijd aan de godin Isis. Ook deze tempel is door de Unesco van zijn oorspronkelijke plaats verhuist naar een hoger gelegen eiland omdat hij anders onder het water van het Nassermeer was verdwenen. Het oudste monument op het eiland is een kiosk (kleine open tempel), gebouwd door Nectanebo (regeerde van 380 tot 363 v.C). De tempel van Isis is de grootse op het eiland. Een ander mooi en beroemd monument op het eiland is de kiosk van Trajanus, deze werd onder keizer Trajanus (98 – 117) gebouwd als koninklijke aanlegplaats bij de tempel.

Isis en Osiris:
Osiris en zijn zus Isis bestuurden gezamenlijk het land. De boosaardige Seth, de broer van Osiris en Isis, kwam tegen hen in opstand. Hij lokte Osiris in een kist, die hij verzegelde en in de Nijl gooide. De kist spoelde aan op de kust in Libanon (Byblos) waar hij gevonden werd door Isis, die hem weer mee naar Egypte voerde. Seth onderschepte de kist en hakte het lichaam van Osiris in veertien stukken die hij over het Nijldal verspreidde. Isis raapte alle stukken weer op en bracht Osiris tijdelijk tot leven, lang genoeg om haar zwanger te maken. Zij baarde een zoon Horus, die met behulp van de magie van zijn moeder Seth versloeg en zo de goddelijke orde weer herstelde.
Omdat de farao’s zich identificeerden met Horus, was Isis hun goddelijke moeder. Zij werd de godin van de vrouwen, seks en reinheid.

In 1960 werd begonnen met de bouw van deze dam die in 1971, een jaar na de dood van President Nasser (de opdrachtgever) werd voltooid. De dam is bovenaan 3830 meter en onderaan 980 meter lang. Op het hoogste punt is hij meer dan 111 meter hoog. Er zijn meer dan 35.000 mensen bij de bouw betrokken geweest en er is 20 keer zo veel materiaal voor gebruikt als voor de aanleg van de grote piramide. De dam is gebouwd met steun van de Sovjetunie. Ter herinnering aan deze samenwerking is een monument gebouwd. De hoge dam voorziet ook heel Egypte van stroom.

Deze enorme obelisk is aan drie kanten perfect gevormd maar zit met zijn vierde kant nog steeds vast aan de rotsen. Hij werd achtergelaten toen er een foutje in de steen werd ontdekt. Hij is bijna 42 meter hoog en zou als hij was afgemaakt de grootste en zwaarste obelisk aller tijden zijn geweest. Archeologen vermoedden dat deze obelisk bedoeld was voor de tempel in Karnak.

Dag 7 – Vrijdag 31 oktober 2003:

Vanmorgen kunnen we uitslapen. We hebben geen excursies op het programma staan. Om half negen staan we op en iets over negenen gaan we naar het restaurant om op ons gemakje te lunchen. We hebben besloten om vanmorgen naar het Nubisch museum te gaan. Wilma gaat met ons mee.

We lopen over de Cornice naar het museum. Het is ongeveer een kwartiertje lopen. Het Nubisch Museum werd in 1997 geopend als een soort verlate erkenning van de cultuur van het Nubische volk, die vrijwel verloren ging met de aanleg van de Hoge dam in de jaren zestig. Het museum is in tegenstelling tot het Egyptisch museum ruim van opzet en alle voorwerpen zijn voorzien van meertalige beschrijvingen. Onze fotocamera mocht niet mee naar binnen, dus we kunnen geen foto’s laten zien, maar we kunnen wel verzekeren dat het de moeite van een bezoekje waard was.

Omdat we geen zin hadden om weer terug te lopen besluiten we een taxi te nemen. Na enig onderhandelen over de prijs (2 Egyptische ponden) mogen we instappen. Onderweg moppert de chauffeur nog wat over de prijs en als we aan de 2 pond vasthouden, stopt hij halverwege. We besluiten om uit te stappen en de rest te gaan lopen. Door het open raampje geven we de chauffeur 1 pond en lopen daarna weg. Onderweg hebben we nog wat inkopen gedaan bij de winkeltjes langs de boulevard. Weer terug in het hotel doen we onze kaarten op de post en nemen we nog een duik in het zwembad. Daarna eten we een kom soep op het terras bij het zwembad.

Om half 2 vertrekken we met een busje naar de Onvoltooide Obelisk. Hierna gaan we verder naar de Hoge dam.

Vanaf de dam gaan we met het busje verder naar de vertrekplaats van de boot die ons naar naar het op een eiland gelegen tempelcomplex van Philea brengt. Het tempelcomplex heeft een schitterende ligging en de aanblik op de tempel vanaf het water is heel mooi.

Nadat we ons in het hotel lekker hebben opgefrist worden we ‘s avonds met een felucca opgehaald bij het hotel. We gaan eten bij Mohammed thuis in één van de Nubische dorpjes op Elefantine-eiland.
De broer van Mohammed is pas getrouwd en laat ons vol trots zijn trouwfoto’s zien. Daarna nemen we plaats op de rieten matten die op het “dakterras” zijn uitgespreid. Nadat we onze drankjes (natuurlijk Coca Cola) hebben besteld, verdwijnt Mohammed, waarschijnlijk om in de winkel de flesjes Cola te halen, want het duurt zeker een minuut of 10 voordat hij weer terug is met de drankjes.

De maaltijd is uitgebreid en heel lekker. Ik heb zelfs nog voor een tweede keer opgeschept. Dit smaakt heerlijk en is heel anders als het eten uit de restaurantjes waar we tot nu toe hebben gegeten (ok, de shis kebab van Aswan Moon was ook heel lekker).Na het eten laat een broertje van Mohammed zijn handel aan ons zien. De zelfgemaakte sierraden en briefopeners zijn mooi en niet duur. Wij kopen twee briefopeners en een ketting van kamelenbot. Dat zijn altijd leuke souvenirs om mee naar huis te nemen.

Terug in het hotel pakken we onze rugzakken weer in. Morgen vertrekken we met de Felucca om naar Kom Ombo te zeilen.

Dag 6 – Donderdag 30 oktober 2003:

Het is 3:00 uur als de wekker gaat. Vandaag gaan we naar Abu Simbel, de we “mogen” weer vroeg opstaan. Rond half vier schuiven we aan in het restaurant van het hotel om nog een kop thee te drinken voordat we vertrekken. We krijgen ook allemaal een gebaksdoos met een mooi roze strikje erom heen. Daar zit ons ontbijt in, voor onderweg.

Het is tegen 4 uur als we met het busje naar de verzamelplaats voor het konvooi vertrekken. Daar wachten we totdat we rond half 5 kunnen vertrekken voor de tocht van zo’n 300 km door de woestijn naar de tempels van Abu Simbel.
Het is buiten nog aardedonker en als we op de woestijnweg rijden waar verder geen verlichting is, zien we heel veel sterren. Er zijn hier in de donkere woestijn veel meer sterren te zien dan in het overal verlichtte Nederland.

Het is bijna 6 uur als de zon aan de oostelijke horizon opkomt. Dan is het ook tijd om de taartdoos met ons ontbijt open te maken. Het ontbijt staat uit vier broodjes, een ei, boter, kaas, jam, honing, yoghurt en een pakje sap. De lege dozen kunnen we later die ochtend weer bij de hotelreceptie inleveren, want een prullenbak komen we niet tegen onderweg.

Om kwart over zeven komen we aan bij de tempels. Op advies van onze gids gaan we eerst naar de kleine tempel omdat het daar dan nog redelijk rustig is. Als de mensen in de grote tempel uitgekeken zijn en naar de kleine tempel komen, hebben wij daar weer wat meer ruimte om op ons gemakje de grote tempel te bekijken.

Om een indruk van de grootte van de vier Ramsesbeelden te krijgen ben ik op één van de beelden geklommen om op zijn kleine teen te zitten. Er stonden geen bordjes dat ik er niet op mocht klimmen, maar nadat Dennis de foto’s en een stukje video-film had gemaakt kwam er een mannetje naar ons toe om te zeggen dat ik toch echt niet op de kleine teen van Ramses mocht zitten. Wel sympathiek dat ie even heeft gewacht totdat de foto’s en de film was gemaakt.

Na het bezoek aan de tempels konden we in een zaal nog zien hoe deze tempels in de jaren 60 met hulp van de UNESCO compleet zijn verplaatst omdat ze door de bouw van de hoge stuwdam bij Aswan compleet onder de waterspiegel van het Nassermeer zouden verdwijnen.

Bij de souvenirwinkeltjes die bij alle bekende toeristische plaatsen in Egypte te vinden zijn, hebben we kaarten gekocht voor het thuisfront. In het hotel kwamen we er achter dat we toch wel opgelicht waren met de postzegels. We hebben er anderhalf keer zoveel voor betaald als ze waard waren. Voortaan beter opletten.

Op de terugweg door de woestijn zien we Fata Morgana’s. Ik dacht altijd dat alleen dorstige mensen die verdwaald waren in de woestijn dit verschijnsel tegenkwamen. Maar wij hebben het met voldoende water vanuit ons busje met Airco toch ook echt gezien en gefotografeerd.
Het is even na enen als we bij het hotel aankomen. Na een lekkere douche gaan we eerst lunchen bij Aswan Moon. Vervolgens nemen we een duik in het zwembad waar we ook de kaartjes voor het thuisfront schrijven. Na een laat middagdutje is het tijd om een hapje te gaan eten.

Vanavond proberen we het eens bij Panorama. De ober die een aardig woordje Nederlands spreekt, nu eens geen “achtentachtig, allemachtig prachtig”, heeft een “Special Diet” voor de mensen met maag en darmproblemen. Dat heb ik gelukkig nog niet nodig. Gerard ook niet, die probeert de gegrilde duif uit. Het lijkt wel of die duif eerst geplet is door een vrachtwagen, zo plat is hij.

We drinken nog gezellig een wijntje op het terras bij het hotel waar we een mooi uitzicht hebben over de Nijl en dan is dag 6 ook alweer voorbij.

Al vanaf de tijd van het Oude Rijk hield men de waterstand van de Nijl scherp in het oog. Het meten van het waterpeil scherp in het oog. Tot aan de 19e eeuw, toen de Westerse technologie grote veranderingen op het gebied van de waterhuishouding teweegbracht, werd de Nilometer op het zuidelijkste punt van Elefantine op gezette tijden afgelezen en werd de waterstand aan de rest van het land doorgegeven. De verantwoordelijken voor de landbouw en het onderhoud van dijken en kanalen wisten zodoende wat ze konden verwachten en ook de ambtenaren konden zo een schatting van de te heffen belastingen maken.

Elefantine-eiland of Olifantseiland wordt zo genoemd vanwege de reusachtige granieten rotsblokken voor de zuidpunt van het eiland, die op een kudde badende olifanten lijken. Lang voordat Aswan werd gesticht lag op de zuidpunt van het eiland de faraonische stad Soent, die door het wilde water beschermd werd tegen aanvallers. Zij stond bekend als de Poort van het Zuiden en was het centrum van de cultus van de ramkoppige Chnoem, de ramkoppige god die de mensheid schiep aan zijn pottenbakkersschijf met klei uit de Nijl.

Het Simeonsklooster (Deir Amba Samaan) is gesticht in de 7e eeuw en later in de 10e eeuw weer herbouwd Vervolgens is het klooster ergens in de 13e eeuw verlaten en nooit meer in gebruik genomen. De buitenmuur is op sommige plekken 9 meter hoog, de onderste stukken bestaan uit rotsblokken en de bovenste uit leem.

Dag 5 – Woensdag 29 oktober 2003:

Om 7:30 uur staan we op om voor het ontbijt nog even de rest van onze was te doen. Het is rond half 9 als we aanschuiven aan het ontbijt. Het uitgebreide buffet biedt veel meer variatie als het ontbijt in het Windsorhotel. We laten het ontbijt dan ook goed smakten. Om 9:30 uur kunnen we aan boord van de felucca die ons naar de overkant van de Nijl brengt.

Daar gaan we per kameel de woestijn in voor een bezoek aan het Simeonsklooster. De gids die ons door rondleidt maakt er een compleet toneelstuk van. Hij krijgt dan ook een leuke fooi uit de fooienpot. We gaan op de kameel weer terug naar de boot. Voordat we aan boord gaan kopen we nog een blouse en een shawl.

Met de felucca zijn we vervolgens naar Elefantine-eiland gezeild, waar we de ruïnes van de oude faraonische stad Soent met de tempel van Chnoem hebben bezichtigd. Daar was ook een Nijlmeter te bezichtigen.

Na het bezoek aan Elefantine-eiland varen we met de felucca weer terug naar de overkant van de Nijl, waar we in een Nubisch dorpje bij de bootsman thuis een lunch geserveerd krijgen die bestaat uit rijst, kip, bonenschotel, brood en bananen. Natuurlijk krijgen we een flesje Coca Cola om alles mee weg te spoelen.

Bij terugkomst in het hotel zijn onze bedden versierd met blaadjes en bloemetjes. Ook de handdoeken zijn in schitterende figuren opgevouwen op het bed. In elke kamer zijn de handdoeken weer op een andere manier gevouwen. Dit is nog eens leuk “thuiskomen”.

‘s Middags vermaken we ons aan het zwembad waar we kunnen genieten van een mooi uitzicht over de rivier. Voordat we gaan eten lopen we nog even over de markt tegenover het hotel waar we verschillende kruiden kopen, die hier in Nederland nogal duur zijn.

We eten ‘s avonds in het hotel. De Egyptische bediening snapt niet helemaal dat we graag eerst onze soep willen eten voordat we onze cheeseburger geserveerd krijgen. En dat terwijl we er nog wel speciaal om gevraagd hebben om eerst de soep te krijgen. Uiteindelijk lukt het toch om eerst de soep te eten en daarna een warme cheeseburger met frietjes te krijgen. Om negen uur gaan we naar bed, want morgen gaat de wekker alweer om 3:00 uur.

]]> http://www.aroundtheworld.net/reizen/egypte/2003/10/29/aswan-simeonsklooster-elefantine-eiland-lunch-bij-bootsman-mohammed/feed/ 0