Gieren
Samen met slangen en hyena’s worden gieren gezien als de slechteriken van het Afrikaanse dierenrijk. Ze zijn echter een van de meest samenwerkende dieren van het continent, en maken wezenlijk deel uit van hun plaatselijke ecosysteem. Afrika telt 11 van de 16 gierensoorten ter wereld, die allemaal toegewijde aaseters zijn en zich van de vitale taak kwijten om rottende kadavers op te ruimen. In tegenstelling tot adelaars en haviken, die scherpe klauwen hebben, zijn gieren er niet voor toegerust om zelf te doden. In feite komt het grootste deel van hun voedsel van sterfte door ouderdom, ziekte, gebroken ledematen en doodgeboren jongen.
Gieren leven niet alleen vreedzaam naast elkaar, maar vullen elkaar ook wederzijds aan, door hun verschillende technieken van foerageren en eten. De oorgier is de grootste van de Afrikaanse soorten, met een vleugelspanning van meer dan drie meter. Deze gier is de enige met een snavel die sterk genoeg is om een stugge buffel- of giraffehuid open te scheuren - en de andere vale gieren wachten tot de oorgier klaar is met zijn maaltijd. Gieren vormen paren voor het leven, wat bij de Ruppels-gier veertig of vijftig jaar kan zijn. Elk jaar wordt slechts een enkel ei gelegd, en het jong wordt maar net zelfstandig wanneer de volgende broedcyclus begint.
Reageren?
Reageren?
Geef een reactie