Om kwart voor zes gaat de wekker. We kunnen nog heel even blijven liggen voordat we eruit moeten. Daarna snel tassen inpakken, wassen en tent afbreken. Na het ontbijt met vandaag redelijk vers brood vertrekken we om half acht richting Zuid-Afrika. We stoppen onderweg bij een mooie kokerboom. Lesley verteld ons ook over de pencilplant die zeer giftig is. Als je hem per ongeluk tussen je brandhout hebt zitten is de volgende dag iedereen die om het kampvuur heeft gezeten dood.

Bij Vioolsdrift/Noordoewer passeren we de grens met Zuid-Afrika. Het gaat allemaal redelijk snel en we krijgen er weer een paar stempels bij in ons paspoort. We zetten onze horloges weer een uur vooruit omdat we weer in dezelfde tijdzone komen als thuis.

Tegen twaalf uur komen we aan op camping Fiddlers Creek die direct aan het water van de Oranjerivier ligt. We zetten onze tentjes op op het grasveld en lunchen op de camping. In de middag maken we een kanotocht van ca. 8 kilometer over de rivier. Het water is redelijk rustig op een paar kleine stroomversnellingen na. Onderweg zien we 2 visarenden, enkele reigers en een paar aalscholvers. Met zonsondergang zijn we weer terug bij de camping. We hebben het behoorlijk koud en gaan lekker onder een hete douche in de openlucht. Na het douchen gaan we naar de bar waar we een wijntje / rum-cola drinken om ook van binnen weer lekker warm te worden. Het is er erg gezellig.

We eten vanavond Nshima met een vlees-groentenstoofpot. Terwijl we om het kampvuur zitten te eten begint er ineens wat regen naar beneden te druppelen dus doen we voor het eerst deze reis de regenzeiltjes over onze tent. Omdat we verbaast zijn dat het budget voor de maaltijden al helemaal op is komen we erachter dat Lesley maar een kwart van het geld dat we voor de maaltijdpot betaald hebben ter beschikking heeft gekregen om eten te kopen tijdens de reis. Daarover moeten we maar eens wat vragen stellen bij Djoser. Na het eten drinken we nog wat in de bar en om half elf kruipen we voor de laatste keer deze vakantie in ons tentje.

De wekker gaat weer vroeg om kwart over vijf. Ik heb heerlijk geslapen en voel me een stuk beter dan de laatste dagen. Vandaag is mijn verjaardag en word ik tweeëndertig. Dennis heeft in Swakopmund een echte Afrikaanse verjaardagskaart voor me gekocht. Leuk hoor zo’n verrassing.

Nadat we onze tassen hebben ingepakt en de tent hebben afgebroken gaan we snel ontbijten om daarna de afwas te doen. Vandaag hebben we weer corvee. Om 7 uur vertrekken we naar het zuiden richten Fish River Canyon. Onderweg is er weer wild te zien, o.a. kudu’s, springbokken, spiesbokken en struisvogels. We stoppen ook nog bij een Acaciaboom waarin de republikeinwevers een enorm nest hebben gebouwd. Ze hebben alle strootjes met de scherpe punt naar beneden geplaatst zodat er geen slangen in het nest kunnen kruipen.

In Bethanie stoppen we om inkopen te doen. We halen koekjes voor vanavond bij de koffie en een fles rosé voor bij de zonsondergang bij de canyon. Onderweg lunchen we langs de weg en rond half vier komen we aan op de camping (Hobas) waar we snel onze  tent opzetten.

Binnen vijf minuten hebben we hem overeind staan met de matjes erin. Daarna doen we snel de afwas want om vier uur vertrekken we naar de canyon. We worden afgezet om een wandeling van een paar km langs de kloof te maken en daarna te genieten van de zonsondergang en het mooie uitzicht.

Terwijl wij nog een rosétje drinken en wat pringels eten maakt Lesley het eten klaar. We krijgen vanavond rijst met roergebakken witte kool en uiten en worst van wild.

Om zeven uur zijn we weer terug op de camping. Daar doen we eerst de afwas en daarna gaan we om het kampvuur zitten om koffie te drinken met een koekje erbij. Om half negen houden we het voor gezien en gaan we naar bed waar we nor geen stukje video terugkijken en daarna lekker gaan slapen.

Om kwart over vijf gaat de wekker. We vertrekken om 5.45 uur naar Dune 45 om daar de zon op te zien komen. De klim omhoog is erg zwaar en ik voel me nog slap, daarom besluiten we op 1/3 te gaan zitten om daar op de zonsopkomst te wachten. Er staat een harde koude wind en het fijne rode zand kruipt overal in en tussen. Het uitzicht is wel erg mooi en we genieten van de opkomende zon.

Weer terug bij de truck staat het ontbijt al klaar. Ik neem alleen een kop thee en een droge cracker. Ik heb last van een superdip en wil het liefste direct naar huis toe. Na het ontbijt rijden we verder de vallei in waar we even later overstappen in de laadbak van een 4×4. We lijken wel een kudde vee die vervoerd moet worden zo met z’n allen achterin. Frans onze Bushmangids neemt oms mee de Sossusvlei in en vertelt ons veel over de toekomst- of struisvogelvlei, de sossusvlei en de dodevlei. De laatste keer dat er water in de Sossusvlei stroomde was in 1997. Vorig jaar heeft het nog wel twee keer geregend dus er groeien her en der wel wat plantjes. Frans verteld ons dat er in de kleilaag die na de vorige natte periode is achtergebleven eitjes van garnalen zitten. Deze eitjes kunnen zeer lang overleven in de klei en komen weer uit als er weer eens water in de valei staat. Ze kunnen jaren overleven zonder water. Kikkers leggen ook wel eitjes in de klei maar deze kunnen slechts 5 jaar overleven en zijn nu (na 8 jaar droogte) dus dood.

De dieren en mensen die in dit woestijnlandschap leven verkrijgen hun vocht o.a. uit wilde meloenen. Om de bloesem van de wilde meloen te beschermen tegen muizen hangen de bushman struisvogelveren in de struiken. De bushman bewaren ook drinkwater in lege struisvogeleieren die ze begraven. Het water in zo’n ei kan wel 8 maanden goed blijven terwijl het zelfde water in een plastic fles na een paar maanden al niet meer drinkbaar is.

De wind waait in de winter (nu dus) altijd van oost naar west en in de zomer waait hij altijd van west naar oost. Je kunt aan de vorm van de duinen dan ook zien waar het oosten en het westen is.
We lopen door het zand richting de dode vlei. Onderweg vangt Frans een hagedis in het zand. Hij verteld dat de Bushmen soms ook hagedissen eten als ze geen eten en/of drinken kunnen vinden.
In de dode vlei staan boven die al ruim 900 jaar dood zijn. Vroeger stroomde er soms ook water in de dode vlei maar een duin heeft deze vlei van de rivierbedding afgesneden waardoor deze volledig verdroogt is. De bomen kunnen overeind blijven staan omdat hun wortels tientallen meters diep in de grond steken.

Frans verteld ons dat hij als Bushman de voetsporen (van blote voeten) van zijn hele familie kan herkennen in het zand. Hij laat ons ook met behulp van een magneet zien dat het zwarte “zand” dat op het rode ligt geen zand is maar ijzerpoeder. Het wordt door de magneet aangetrokken. Vanaf een zandduin hollen we met grote stappen naar beneden. Dat gaat een stuk makkelijker dan omhoog.

Weer terug op de camping lunch ik met een kopje bouillon en een paar crackertjes. Daarna vermaken we ons bij het zwembad dat erg koud is. Aan het eind van de middag probeer ik nog wat te slapen in de schaduw.
Vanavond hebben we eindelijk een bbq/braai, maar ik krijg niets anders dan een kopje bouillon en een schaaltje fruitcocktail.

De steenbokskeerkring markeert de hoogste breedte op het zuidelijk halfrond waarop de zon gedurende een jaar schijnbaar recht boven het aardoppervlak staat. Dit gebeurt elk jaar rond 22 december, en luidt het begin van de zomer in op het zuidelijk halfrond.

Om 7 uur worden we wakker. Ik heb niet geweldig geslapen vannacht want mijn buik rommelt weer behoorlijk. Ik neem een licht ontbijtje van toast met jam en een kopje thee. Het is behoorlijk mistig buiten, dat is normaal in Swakopmund, we hebben gisteren dus echt geluk gehad met het mooie weer. Om 9 uur vertrekken we. We gaan eerst nog even langs de slager om vers vlees voor de komende dagen op te halen.

Daarna rijden we over een asfaltweg langs de kust naar Walvis Bay waar we stoppen om de flamingo’s te bekijken. Wat een sierlijke vogels zijn dat toch en ze zijn ook zo mooi van kleur. Daarna rijden we verder naar Solitaire. De weg is erg saai, het landschap is vlak en droog maar we zien toch af en toe wat wild lopen in de vorm van springbokjes en struisvogels. Onderweg passeren we de steenbokskeerkring. Tussen een paar stenen ontdekken we daar een zeer groot insect. Het lijkt wel een reuzensprinkhaan. Als dit de sprinkhanen van een sprinkhanenplaag zijn snap ik nu dat ze in zo’n korte tijd tientallen kilometers land kunnen kaalvreten.

In Solitair stoppen we voor de lunch. Dit is het kleinste stadje van Namibië. Het bestaat uit een benzinepomp, een shop waar je tevens iets te eten/drinken kunt bestellen om op het terras of binnen op te eten en een camping. Ze hebben er ook heerlijke appeltaart hebben we gehoord dus we bestellen samen één stuk. De taart is nog warm en smaakt inderdaad erg lekker. Ik sla de lunch over. De appeltaart was voldoende en ik alleen een blikje sinaasappelsap waar we er zojuist een paar van hebben gekocht.

Rond half vijf arriveren we op de camping in Sesriem waar we onze tent op zetten. We blijven hier twee nachten. Ik ben nog steeds niet helemaal fit en wordt elke keer als we in de truck rijden weer misselijk. Ik eet ook maar een klein beetje van de rijst met gehaktsaus en ga na het eten vroeg naar bed. Later op de avond word ik wakker, mijn buik gaat weer flink tekeer. Lastig dat juist nu het toiletgebouw zever weg is.
Mijn eten komt er weer allemaal uit en ik slaap de rest van de nacht erg slecht.

We kunnen vandaag uitslapen omdat we vandaag de hele dag “vrij” hebben en zelf kunnen beslissen wat we doen. Rond 9 uur zitten we aan de ontbijttafel. Ik heb niet veel trek want ik zit nog helemaal vol van de Spiesbok van gisteravond. Ik neem alleen twee sneetjes toast met jam en laat Dennis mijn bacon en ei opeten. Na het ontbijt laten we eerst onze slaapzakken even lekker luchten over het balkonhek en delen we onze rugzakken opnieuw in. Rond half elf lopen we op ons gemakje het stadje in op zoek naar souvenirs.

Eerst maar eens een CD-winkel in om achtergrondmuziek voor de DVD uit te zoeken. We halen 2 CD’s, één met Afrikaanse zang en één met instrumentale achtergrondmuziek. Daarna gaan we naar een fotograaf waar we een polaroidfilter kopen voor de fotocamera.
In een artshop zien we veel leuke dingen in de etalage staan. We gaan naar binnen en kopen 2 fotolijstjes voor onze ouders, 2 kettinkjes met een olifant voor de nichtjes, 2 sleutelhangers van bierdopjes voor de neefjes en voor onszelf een Afrikaans peper en zoutstel.

Op het strand doe ik mijn Just Maried slippers aan zodat we de afdrukken op foto en video kunnen vastleggen. Daarna gaan we naar de Brauhaus waar we op het terras gaan zitten. Ik bestel cola en een apfelstrudel met warme custardsaus en Dennis neemt cola en carpaccio. Die smaakt hier wel een beetje anders dan thuis.
Vervolgens brengen we aardig wat tijd door op de souvenirmarkt om mooi houtsnijwerk te kopen voor een goeie prijs. Dennis maakt er een sport van om de handelaren tegen elkaar uit te spelen, hij zet zelfs Bic-pennen in om niet te veel te betalen.
De “buit” mag er zijn: 3 beelden van een man en vrouw (groot, middel en klein), een kettinkje voor mij een giraffenring (die jammergenoeg na een week al lelijk was) en twee kastanjes waar onze namen ingekerfd zijn.

We lopen weer terug naar het hostel. Ik ga een middagdutje doen terwijl Dennis naar de supermarkt loopt om nog wat inkopen te doen. Voordat we gaan eten drinken we eerst nog een biertje in de bar en schrijf ik nog een stuk in mijn dagboekje.

Vanavond eten we in “The Lighthouse”. We bestellen een fles Rosé (Nederberg) en een zeevruchtenschotel. Zowel de wijn als het eten zijn voortreffelijk. De schaal ligt vol met allerlei verse vis, schaal- en schelpdieren zoals, 2 kreeften waarvan de koppen waren gevuld met garnalencocktail, gegratineerde mosselen en oesters, grote gamba’s, inktvis, kabeljouw, koningsklip en een schaaltje garnalencocktail. We krijgen bij de rijst nog een heerlijke vissaus en de schaal is verder versierd met stukken citroen. We hebben lekker zitten smullen en bestellen voor Dennis nog een kopje espresso na. Daarna lopen we terug naar het hostel en gaan we slapen.

Om half zes gaat de wekker. Buiten is het bewolkt en daarom waarschijnlijk ook niet zo koud. Na het ontbijt breken we onze tenten weer op en vertrekken we rond 7 uur naar de Atlantische kust. Onderweg zien we hoe de mist vanaf de oceaan het binnenland in is getrokken. Het landschap is eerst heuvelachtig maar wordt steeds vlakker als we de kust naderen. Er lopen wat springbokjes op de vlakte en een groepje struisvogels loopt een eindje met onze truck mee.

Onze eerst tussenstop is bij Cape Cross waar een zeeleeuwenreservaat is. Het krioelt hier letterlijk van deze dieren. Het zijn er duizenden en de lucht is vol van de stank die deze beesten verspreiden. Gelukkig waait er een frisse wind vanaf de oceaan die ervoor zorgt dat de lucht dragelijk is.

Tussen de middag lunchen we op het strand van Henties Bay. Terwijl Dirk een foto van ons maakt spoelt een golf de videotas omver. Gelukkig is deze redelijk waterproof en is de apparatuur niet nat geworden. Giraffe is wel helemaal doorweekt maar die is ondertussen wel wat gewend en droogt wel weer op.

Nadat we eerst een bezoek hebben gebracht aan een bedrijf waar we activiteiten voor de volgende dag kunnen boeken en een DVD te zien krijgen (niemand van de groep boekt iets) komen we rond 3 uur aan bij Villa Weisse in Swakopmund. We hebben een upgrade geboekt naar een twinroom en nemen eerst een lekkere douche voordat we wat gaan drinken in de bar.

Vanavond eten we met de hele groep bij Napolitana. Een Italiaans restaurant dat ook in de Loneley Plannet wordt beschreven. We hebben Lesley en Thabani uitgenodigd om gezellig met ons mee te gaan. Vooraf neem ik een lekkere tomatensoep waar veel knoflook in zit. Dennis heeft de gekozen voor de gerookte zalm. Als hoofdgerecht heb ik de gamesteak van 350 gram besteld. Dennis heeft een spareribpizza uitgezocht. Als het eten komt heeft Dennis al spijt van zijn keuze, ik heb een grote lap Spiesbok van wel meer dan 400 gram op mijn bord liggen met daar omheen heerlijke frietjes. Het vlees is nog mooi rood van binnen en het smaakt voortreffelijk. De pizza van Dennis valt tegen maar dat geeft niet want dan kan hij mij mooi helpen om mijn vlees op te eten want dat lukt nooit in mijn eentje.
Na het eten lopen we terug naar het hostel waar we meteen naar bed gaan.

We hebben vannacht onrustig geslapen. Gelukkig voel ik me al wel iets beter dan gisteren maar ik doe nog wel rustig aan. Bij het inpakken van onze spullen vinden we ook onze zaklantaarn weer terug, die heeft al die tijd onder de waszak in de rugzak van Dennis gezeten. Nu we gisteren de was hebben laten doen door een wasvrouw (kosten: N$ 30 voor een volle zak) vinden we hem ineens terug. Bij het kamp haal ik snel de was van de lijn en vouw hem netjes op. Daarna help ik mee met de afwas want we hebben weer corvee vandaag. Dennis gaat ondertussen naar de receptie om de lodge af te rekenen.

Om 7 uur vertrekken we richting Twijfelfontijn. Onderweg stoppen we bij een supermarktje om nog wat inkopen te doen. Het laatste stuk weg is erg slecht (dirtroad) en stoffig. We lunchen tussen de middag op de campsite en brengen ’s middags een bezoekje aan de rotstekeningen bij twijfelfontijn.

Deze rotstekeningen zijn eigenlijk gravures die tussen de 2000 en 4000 jaar oud zijn. Ze zijn gemaakt door de San of Bushman die door het hele zuid-westelijke deel van Afrika trokken. Daarom zijn er ook pinguins en zeerobben te zien op de tekeningen. Het plaatsje Twijfelfontijn dankt haar naam aan een bron die soms wel en soms geen water gaf. We kunnen ook nog naar de bron maar wij gaan liever even in de schaduw zitten. Voordat we teruggaan naar de camping gaan we ook nog even kijken naar de Organpipes, een 150 miljoen jaar oud vulkanisch gesteente dat bestaat uit metershoge basalten zuilen, en de vuurberg.

Weer terug op de camping nemen we een heerlijke douche in de open lucht. De doucheruimte is omheind met rieten matten en de kranen zijn weggewerkt in een boomstam. Daarna helpen we Lesley en Thabani met het snijden van de groenten voor de maaltijd van vanavond. Voordat het eten klaar is drinken we nog een colaatje in de bar en na het eten en de afwas gaan we lekker op tijd naar bed.

Ik ben vannacht erg misselijk geweest en moest vanmorgen rennen naar de wc waar ik de maaltijd van gisteravond heb achtergelaten. Gelukkig had ik gisteren al onze tassen netjes ingepakt zodat Dennis alleen de tent hoeft af te breken. Om 8 uur vertrekken we naar Okaukuejo, de campsite aan de andere kant van het National Park. Ik ben nog erg misselijk en heb daar onderweg in de truck flink last van met al dat gehobbel. Het liefst wil ik gewoon lekker in bed liggen, maar dat gaat nu even niet.

Vlak bij Rietfontein waar gisteren ook de leeuwen waren, ontdekken we een grote mannetjesleeuw die ligt te luieren in de schaduw van een boompje. Er staat ook een leeuwin naast. De leeuwen keuren ons geen blik waardig en even later lopen ze één voor één van ons weg.

We maken onderweg een stop bij de Etoshapan waar we de gelegenheid hebben om in de droge zoutpan te staan en wat plaatjes te schieten. Ik kan er niet echt van genieten want ik voel me nog steeds beroerd en heb alweer overgegeven.

Onderweg naar Okaukuejo stoppen we nog één keer bij een waterhole waar het erg druk is met wild (zebra’s, springbokken, spiesbokken, wildebeesten, wrattenzwijntjes, struisvogels, giraffen, hartebeesten en impala’s lopen in grote aantallen rondom de plas om een plaatsje te zoeken waar ze kunnen drinken. Vlak bij de cmapsite zien we ook nog een paartje secretarisvogels lopen.

Om ongeveer half één komen we aan op de campsite. We proberen of een kamer of een lodge kunnen huren omdat ik me nog behoorlijk ziek voel maar helaas is alles al volgeboekt. Ik ga in de schaduw bij het zwembad liggen terwijl Dennis de tent opzet in de schaduw van een grote struik. ’s Middags probeer ik wat te slapen, ik heb flinke koorts en voel bij elke beweging die ik maak een golf van misselijkheid. Ondertussen vermaakt Dennis zich met de rest van de groep bij het zwembad waar hij zijn kunsten van het bommetjes maken vertoont. Aan het eind van de middag informeert hij nog eens bij de receptie of er misschien iets is vrijgekomen. Gelukkig is er een 4 persoons lodge vrijgekomen door een annulering. Deze ligt ook nog eens op een mooie plek vlakbij de waterhole. Het kost ons wel N$ 600,= voor een nachtje maar dat heb ik er graag voor over om in een normaal bed te kunnen slapen.

We verhuizen onze spullen naar de lodge en ik kruip lekker in bed. Gelukkig hoeft Dennis de tent niet meer af te breken en op te ruimen want daar slaapt Lesley vannacht in en hij breekt hem morgenochtend voor ons af. Even later komt Dennis me waarschuwen dat er 3 zwarte neushoorns bij de poel zijn. Twee grote en een kleintje. Daarvoor kom ik toch maar even mijn bed uit want dat wil ik ook zien.

Ondertussen heb ik voorzichtig een beker bouillon en een glas ranja gedronken. Helaas komt dat er even later weer allemaal uit. Dennis gaat na het eten nog even kijken bij de waterhole en heeft daar nog een grote groep olifanten en wat giraffen gezien. Ik blijf lekker in bed want morgen moeten we weer een flinke afstand afleggen en ik hoop dat ik me dan weer iets beter voel.