Dennis & Lilian reizen door Afrika

ETOSHA N.P.

Etosha behoort samen met Chobe/Moremi, Hwange en Kruger tot de grote, bekende natuurreservaten in zuidelijk Afrika. Het in 1907 gestichte park veranderde in de loop van deze eeuw verschillende keren van omvang. Het grootst was het park tussen 1956 en 1963 met een duizelingwekkende 100.000 km² (ruim driemaal België), toen het zich uitstrekte tot de Atlantische Oceaan. Door de thuislanden politiek van Zuid-Afrika in de jaren zestig verloor het park maar liefst 78 procent van zijn oppervlak. De tegenwoordige omvang is 22.000 km², waarmee Etosha in zuidelijk Afrika nog steeds op de derde plaats komt, na Central Kalahari en Namib-Naukluft.

etosha-ingang.jpg

Het natuurreservaat is grotendeels vlak. Het noordoostelijke kwart wordt in beslag genomen door Etosha Pan, een zoutmeer dat alleen in de regentijd water bevat. Vanuit de hooglanden in zuidelijk Angola stroomt na hevige regens water in het zoutmeer. Maar dat is voor wild te zout om te drinken. Het wier dat in het water groeit, trekt echter wel duizenden flamingo’s die in Etosha Pan enorme broedkolonies vormen. Het grootste gedeelte van het jaar is het zoutmeer een onafzienbare witte vlakte. Zuidelijk en westelijk van het meer bevinden zich grote grasvlakten en savanne; en nog verder zuidelijk en westelijk bosgebieden, op de voor Etosha karakteristieke witte aarde.
Enkele kilometers ten westen van Okaukuejo ligt het Sprokieswoud, een verzameling van de grillige African moringo-bomen, die normaal gesproken in zeer geringe dichtheden op rotsachtig terrein groeien. Etosha is de enige plaats waar van een moringobos kan worden gesproken. Wie door deze verzameling mysterieuze bomen rijdt, kan zich ongetwijfeld voorstellen waarom dit een sprookjesbos wordt genoemd. Etosha heeft ondanks een kurkdroog winterseizoen een zeer rijke dierenwereld. In het natuurreservaat wordt veel wetenschappelijk onderzoek gedaan, waardoor over de aantallen dieren vrij nauwkeurige statistieken bestaan. De meest voorkomende antilope is de springbok: 20.000 stuks. Verder zijn er 7000 zebra’s, 4000 spiesbokken, 2600 gnoes, 2000 giraffen, 2000 koedoes, 1500 olifanten, 700 impala’s, 600 hartebeesten, 300 zwarte neushoorns, 250 elandantilopen en 70 roanantilopen. Van de jagers zijn de leeuwen met 300 exemplaren in de meerderheid. Aantallen hyena’s, luipaarden en jachtluipaarden zijn onbekend. Vreemd genoeg zijn er geen apen te zien. Er wordt gesuggereerd dat er wel degelijk bavianen leven, maar dat deze zeer schuw zijn, omdat ze in de buurt van de overnachtingskampen worden afgeschoten om overlast te beperken. Door de vaak spaarzame begroeiing zijn in Etosha dikwijls kleine zoogdieren te zien, zoals grondeekhoorn, Kaapse vos, grootoorvos en verschillende soorten mangoesten.

etosha-namutomi.jpg

Er zijn in Etosha drie overnachtingskampen: Okaukuejo (zuidelijke ingang), Namutoni (oostelijke ingang) en daartussenin Halali. De poelen zijn ’s nachts verlicht. Er worden veel soorten dieren waargenomen waaronder leeuwen en hyena’s. Olifanten en zwarte neushoorns zijn in de droge tijd ’s nachts min of meer vaste bezoekers. De torens die bij Namutoni al op grote afstand zichtbaar zijn, behoren toe aan het voormalige Duitse fort, dat in 1901 werd gebouwd. Niet veel later werd het verwoest tijdens een opstand van de Wambo, maar daarna weer opgebouwd. Nu doet het dienst als budgetaccommodatie. In een van de torens is een klein museum ingericht, waarin wordt belicht hoe zeven Duitse soldaten het fort in 1904 tevergeefs tegen 500 Wambo verdedigden.Direct naast het kampterrein ligt een poel die veel dieren aantrekt, vooral in het droge seizoen. In de omgeving van Namutoni worden vaak hyena’s waargenomen.
Halali is het rustigste kamp van de drie. De grootste attractie is hier de schitterend gelegen poel op een paar honderd meter van de weg, die over een wandelpad wordt bereikt. De geduldige bezoeker die zich stil houdt, kan hier veel wild zien. De afstand tussen Okaukuejo en Namutoni bedraagt, afhankelijk van de gekozen route 120 tot 200 km. Met de geldende maximumsnelheid van 40 km per uur nemen de meeste mensen er een hele dag voor om deze afstand af te leggen. Onderweg kan een stop worden gemaakt in Halali.

De Steenbokskeerkring (Tropic of Capricorn)

De Steenbokskeerkring is een bijzondere breedtecirkel rond de aarde die op 23.5 graden Zuiderbreedte ligt. De naam is afgeleid van het sterrenbeeld Capricornus (Steenbok), het teken van de dierenriem dat ingaat op het moment dat de zon loodrecht boven deze keerkring staat. De steenbokskeerkring wordt ook wel zuiderkeerkring genoemd.

tropic-of-capricorn.jpg

De steenbokskeerkring markeert de hoogste breedte op het zuidelijk halfrond waarop de zon gedurende een jaar schijnbaar recht boven het aardoppervlak staat. Dit gebeurt elk jaar rond 22 december, en luidt het begin van de zomer in op het zuidelijk halfrond.

Fish River Canyon

Nergens in Afrika vindt u iets dat lijkt op deze canyon. Na de Grand Canyon in Amerika is dit de grootste canyon ter wereld. Het is 160 km lang, 27 km breed en 550 km diep. Het heeft adembe-nemende uitzichten, vooral bij zonsopgang en zonsondergang. Dit surrealistische landschap wordt gevormd door poederzand. Al duizenden jaren stroomt de Fish River door deze canyon. De Fish River is de grootste en langste rivier in Namibië en mondt uit in de Oranje rivier.

fishrivercanyon.jpg

De kokerboom

 kokerboom.jpg

De kokerboom of quivertree is een aloë in boomvoor (aloe dichotoma). Deze zeer markante boom komt alleen voor in Zuid Namibië en de uiterste noordwestpunt van Zuid-Afrika. Kokerbomen staan over het algemeen eenzaam in de woestijnsteppe. De bomen werden door de Bushmen gebruikt om pijlenkokers te maken omdat hij van binnen erg zacht hout heeft en gemakkelijk is uit te hollen.