We staan om half zes op om onze tassen in te pakken en ons te wassen. Daarna breken we snel de tent af. We worden er steeds handiger in en hebben hem binnen 15 minuten netjes in de zak zitten met de stokken in de koker en alle bagage op de verzamelplek.
Na het ontbijt doen we de afwas want we zijn weer aan de beurt met corveeën.

Tot grote ergernis van Lesley kunnen we pas om 10 over 7 vertrekken (i.p.v. de geplande 7 uur). We passeren vandaag de grens naar Namibië en moeten ca. 670 km afleggen. De weg gaat niet alleen over asfalt maar vandaag maken we ook kennis met de zogenaamde dirtroad (zandwegen). Omdat de route op de kaart is ingetekend kunnen we onderweg mooi bijhouden waar we zijn. Om kwart voor twaalf komen we bij de grenspost van Botswana aan. Daar krijgen we weer een stempel dat we het land verlaten. Er volgt een klein stukje niemandsland waar we onze horloges alvast een uur terug zetten. In Namibië is het namelijk een uur vroeger dan in Europa en de rest van zuidelijk Afrika. Tegen 11 uur komen we bij de grenspost van Namibië waar we weer een visumstempel en een inreisstempel ontvangen. We vervolgen onze weg over een stuk zandweg. Bij een winkeltje in een klein dorpje stoppen we om onze laatste pula’s op te maken.

Even later stoppen we om te lunchen. Gelukkig zijn we weer op een verharde weg dus we hebben geen last van stofwolken van voorbijrijdend verkeer (dat is overigens niet veel, een paar auto’s per uur).
We maken een aardappelsalade van koude gekookte aardappelblokjes, boontjes en mais uit blik, mayonaise, peper en zout. Hij smaakt heerlijk.

Na de lunch rijden we door naar Rundu. Daar hebben we bij de bank ruim een kwartier nodig om onze US dollars in te wisselen voor Afrikaanse randen. Ze willen echt van alles weten, adres, telefoonnummer, emailadres en tig kopieën van ons paspoort. In Namibië wordt eigenlijk met Namibische Dollars betaald maar deze hebben de zelfde koers als Zuid Afrikaanse Randen en daar kun je in Namibië dus ook mee afrekenen. Alleen in Zuid Afrika kunnen we niet met Namibische Dollars terecht. Daarom wisselen we hier maar meteen randen.

We wachten nog iets meer dan een kwartier totdat Floor ook haar travelercheques heeft ingewisseld voor Afrikaanse Randen. Buiten zien we dat Spike inmiddels is verdwenen. We moeten flink zoeken om hem weer terug te vinden bij de Star Supermarkt. We doen snel een paar boodschappen en vertrekken om half vijf naar Nkwazy Lodge waar we rond 5 uur aankomen. Lesley heeft ons vooraf al verteld dat we hier de gelegenheid hebben om te upgraden naar een leuke lodge. Helaas zijn er maar 3 lodges beschikbaar terwijl bijna iedereen wel wil upgraden. Er wordt besloten dat Dirk lootjes trekt. Wij zijn de gelukkigen samen met Annemieke & Freerk en Alco & Marjolijn. We wassen eerst de lunchspullen af en gaan daarna naar onze lodge om daar samen te genieten van een warme douche. Ook reorganiseren we onze backpacks en doen we een klein wasje.

Vanavond eten we rijst met kip. Na het eten doen we de afwas en drinken we nog een kop koffie bij het kampvuur. Daarna gaan we naar onze lodge waar we alle batterijen opladen en nog even heerlijk genieten van de luxe met een sapje en een paar chippies. Mmm … soms is een beetje luxe in de bush toch wel erg lekker.

De dierenwereld in de delta is overweldigend. De moerasbevolking bestaat uit nijlpaarden, krokodillen, slangen, schildpadden, hagedissen, vissen en talrijke soorten insecten. Zeldzame antilopen zijn litschi-waterbok en sitatoenga. Andere water minnende dieren zijn olifant, rietbok, waterbok, buffel, knobbelzwijn, baviaan en groene meerkat. Op de drogere stukken worden giraffe, zebra en antilopen zoals gnoe, koedoe, sassaby, hartebeest en impala aangetroffen. De neushoorn, door stropers in de jaren zestig reeds uitgeroeid, is een van de weinige ontbrekende dieren in de delta. Het hele spectrum van grote jagers (leeuw, gevlekte hyena, wilde hond, luipaard en jachtluipaard) is er wel. De Okavango Delta is verder een walhalla voor vogelaars. Onder de 400 hier voorkomende soorten bevinden zich uiteraard nogal wat watervogels. De soortenrijkdom is het grootst van oktober tot en met februari. De beste plaatsen om vogels te zien, liggen rond de panhandle en in het noordoostelijk deel van Moremi. Vogelliefhebbers hebben meestal een lange verlanglijst, waarop bijzondere vogels voorkomen.

Het is opvallend dat zo’n vruchtbaar gebied als de Okavango Delta door de lokale bevolking nooit is gebruikt als weidegrond voor vee. De reden hiervoor is de aanwezigheid van de tseetseevlieg, die veeziekte veroorzaakt. In de jaren veertig van deze eeuw was er sprake van een plaag, die men trachtte te bestrijden door het afschieten van grote hoeveelheden wild en het platbranden van bosgebieden in de delta. Later werd de vlieg met chemische middelen bestreden. Tegenwoordig vormt de tseetseevlieg hoegenaamd geen gevaar meer voor de volksgezondheid. Slaapziekte is goed te behandelen. In het zuidelijk deel van de Okavango Delta leven de Yei. Oorspronkelijk leefden zij in het gebied van de panhandle, maar zij werden daar door de Mbukushu verdreven. De Yei, die zich per mokoro (uit boomstam gehakte kano) door de delta bewegen, leven grotendeels van vissen en jagen.

Onze laatste nacht in de delta zit er weer op. Vannacht moest ik uit bed om te plassen. Ik ben niet naar het “toilet” gelopen, veel te ver weg en ik vond het al eng genoeg om achter de tent te gaan plassen. Nu hoor ik van de mensen die met de ochtendwandeling mee geweest zijn dat er vannacht dichtbij het kamp olifanten en leeuwen zijn geweest. Dat hadden de poolers gezien aan de sporen. Gelukkig heb ik ze vannacht niet gezien.

Wij hebben lekker uitgeslapen tot half acht en zijn niet meegegaan met de wandeling. Na het opstaan pakken we onze tasjes in en breken we de tent af om daarna lekker rustig te ontbijten.
Na het ontbijt brengen we alle bagage weer terug naar de bootjes. Ik probeer ook om de tent op mijn hoofd te dragen maar dat valt echt niet mee en het laatste stukje draag ik hem toch maar gewoon zoals ik gewend ben.

We varen tussen de rietvelden door weer terug naar de open vlakte waar de truck alweer klaar staat om ons op te halen. De leider van de poolers krijgt onze gezamenlijke fooi overhandigd die hij meteen verdeeld onder alle poolers. Ze zijn er zichtbaar blij mee. We geven onze poolster (Dorina) nog een paar pennen en ballonnen mee voor haar kinderen en vertrekken dan met de truck richting Sitatunga Lodge. Onderweg worden we getrakteerd op blikjes koud bier en frisdrank.

Op de camping zetten we snel onze tent op. Na de lunch nemen we een lekkere warme douche … daar waren we echt aan toe. Daarna maken we ons klaar voor onze rondvlucht boven de delta. Thabani brengt ons met Spike naar het vliegveld waar we samen met Frank, Marcha en Floor in de 6-persoons chesna stappen. We vliegen een uur boven de delta en kunnen vanuit de lucht goed zien dat de delta op dit moment erg droog is. We zien veel olifanten en impala’s. Ook zien we een paar giraffen en een paar kuddes buffels die grote stofwolken produceren. Dennis ziet ook nog een groep zebra’s maar die kan ik vanaf de andere kant van het vliegtuigje niet zien.

Weer terug op de camping is ons kamp vrijwel uitgestorven. Iedereen is bij het zwembad te vinden, wij gaan daar ook maar even een kijkje nemen dan kunnen onze batterijen ook even opladen aan de bar. We drinken een lekker glas wijn / rum-cola en gaan om half acht terug om te eten. Rondom het kampvuur genieten we van jacked potatos, beefstew en gestoofde groenten. Het eten smaakt heerlijk!
Na het eten drinken we nog een wijntje aan de bar om onze laatst pulas op te maken en daarna zoeken we onze tent op om te gaan slapen.

Vanmorgen gaat de wekker weer vroeg maar dat is geen probleem want we waren toch al uitgeslapen. Om 6 uur zitten we aan een beker thee gezet van water uit de rivier. Het laatste slokje drinken we niet op want daar zit zand in. Om kwart voor zeven vertrekken we voor een gamewalk. Ik heb gisteren mijn lies een beetje overbelast dus wij kiezen voor een korte wandeling (ca. 2 uur) en krijgen een eigen gids mee met z’n tweeën. Onderweg zien we zeer veel vogels die we nu een stuk beter kunnen zien en fotograferen omdat ze minder snel wegvliegen voor een klein groepje.

Ook zien we weer een eekhoorn die snel zijn holletje in een boom opzoekt als wij eraan komen. We staan stil bij een sausagetree. Deze boom heeft vruchten in de vorm van een dikke worst die voornamelijk door olifanten en apen worden gegeten. De mokoro’s waarin we door de delta varen zijn ook uit het hout van deze bomen gesneden. Tegenwoordig stelt de overheid van Botswana ook glasfiber mokoro’s beschikbaar aan haar inwoners om te voorkomen dat alle sausagetrees gekapt worden, maar wij hebben nog in echte houten boten gevaren.

Weer terug in het kamp zien we dat Lesley inmiddels is begonnen met het klaarmaken van het ontbijt. Hij heeft 60 eieren in een pan gemikt om er roerei van te maken. Ook staat er een pan met witte bonen in tomatensaus op het kampvuur. Natuurlijk is er ook brood met jam en/of pindakaas bij.

Aan het eind van de ochtend gaan we samen met Frank en Marcha naar het riviertje om te zwemmen. Het water is mooi helder en we gebruiken een halve watertank (5 liter) als stortdouche. Dat frist lekker op. Helaas komen even later twee groepen mokoro’s voorbij varen (waaronder een Djosergroep die op 15 mei in Kaapstad is gestart). Nu is het water weer troebel van al het losgewoelde zand.
Terwijl wij lekker in het riet van de zon genieten zien we een mooie bruin-witte ooievaar door de lucht cirkelen.

In de middag zoeken we weer een plekje in de schaduw om wat te lezen en in het dagboekje te schrijven. Dennis heeft de kaart van zuidelijk Afrika erbij gepakt en tekent samen met Lesley de route die we gaan rijden in op de wegenkaart die we bij de ANWB hebben gekocht voor de vakantie.

We filmen een stukje terwijl de poolervrouwen koken op het kampvuur. Het lijkt wel of ze over vuurvaste handen beschikken want ze pakken de hete pannen zo met hun blote handen van het vuur. Later laten we de beelden op het kleine schermpje van de camera terugzien aan de poolers. Dat vinden ze helemaal geweldig en ze kruipen met z’n allen lachend om me heen terwijl ze elke keer naar het schermpje wijzen. Jammer dat ik hun taal niet kan verstaan.

Aan het eind van de middag gaan we nog een stukje varen in de mokoro’s. Wie het wil mag ook proberen om zelf een stukje te varen. Dennis wil het wel eens uitproberen en komt erachter dat het lang niet meevalt om goed te sturen in de uitgeholde boomstam. We genieten van de zonsondergang en varen daarna snel terug naar het kamp voordat het helemaal donker is. Lesley is alweer druk bezig om ons avondeten te bereiden.

De pot schaft vanavond rijst met een saus van veel groeten en bacon. Na het eten zitten we gezellig samen met de poolers rondom het kampvuur. Eén van de poolers vertelt verhalen over hoe gevaarlijk de dieren hier kunnen zijn. We roken nog een sigaartje en drinken een blikje frisdrank en kruipen rond half tien onze tent in om te gaan slapen.

We hoeven vandaag niet zo heel erg vroeg op te staan en hebben onze wekker om 6.15 uur gezet. We breken onze tent weer op en halen nog een paar flessen water voor in de delta. Rond half acht vertrekken we in een grote 4×4-truck richting Delta. Onderweg stoppen we nog even in Maun om vers brood in te slaan voor de komende dagen.

Het is een mooie trip door de wildernis. We zien veel verschillende vogels en kleine dorpjes met ronde hutjes van riet en leem. Af en toe moeten we snel onze voeten naar binnen trekken omdat de takken van de bomen en struiken (vooral veel Acacia’s met scherpe doornen) door de truck zwaaien.
Opeens zijn we bij een open plek waar de mokoro’s voor ons klaarliggen. Onderin elke mokoro ligt een laag olifantengras (lijkt op stro/hooi). Daarop worden twee matrasjes gelegd en onze bagage waar we lekker tegenaan kunnen leunen tijdens de toer. Het is ongeveer anderhalf uur varen naar de plaats waar we ons kamp opslaan. Het lijkt net Giethoorn maar dan tig keer mooier en nog veel rustiger. We zien onderweg veel vogels en insecten en varen tussen de pluimen van papyrusplanten door. Dit is pas echt relaxen!!!
Na anderhalf uur leggen we aan in een breder stukje van het “riviertje”. Daarvandaan is het nog ongeveer 150 meter lopen naar onze “campsite”. We lopen een paar keer op en neer om alle spullen van de bootjes naar het kamp te brengen. De Afrikaanse vrouwen dragen de spullen boven op hun hoofd. Ze zijn echt veel sterker dan de westerse vrouwen hier. Dat valt gewoon op.

Terwijl wij onze tent opzetten wordt door de poolers een toilet gegraven. Achter de tenten tussen de struiken zijn 3 gaten gegraven. Aan het begin van het paadje ernaartoe wordt een toiletrol in de boom gehangen en de schop tegen de boom gezet. Als de schop weg is, is het toilet bezet. Na een toiletbezoek gooi je een schep zand in het gat om door te trekken.

De lunch voor tussen de middag hebben we van de organisatie meegekregen in een koelbox. Er zitten gebraden kippenpootjes in met broodjes en een heerlijke salade. We krijgen er allemaal een koud pakje vruchtensap bij.
Na de lunch is het tijd om verder te relaxen. We zoeken een plekje in de schaduw, dat valt niet mee want de zon draait hier de andere kant langs – via het noorden – en houdt ons voortdurend voor de gek Ik schrijft wat in mijn dagboekje. Dat valt niet mee want mijn pen hapert veelvuldig door het vele zand en stof hier.

Tegen vieren vertrekken we uit het kamp voor een bushwandeling. We zien niet veel wild maar zien wel veel termietenheuvels, wat vogels en een eekhoorntje. Ook krijgen we uitleg over diverse sporen van olifanten, leeuwen, giraffen, nijlpaarden en struisvogels. Soms lopen we tussen velden wilde Afrikaanse salie door. Deze ruikt heerlijk en schijnt de muggen op afstand te houden. Na bijna 2½ uur lopen zijn we bijna terug in het kamp en zien we in de schemer nog een nijlpaard bij het water staan.

Het avondeten vanavond bestaat uit Nshima met beefstew. Nshima lijkt op een soort dikke aardappelpuree die gemaakt wordt van maismeel. Normaal hoor je het met je handen te eten maar wij pakken toch maar mes en vork want onze handen zien er niet helemaal schoon uit en we hebben geen kraan bij de hand. Na het eten zijn we behoorlijk moe en kruipen we lekker vroeg in onze slaapzakken.

We mogen vandaag weer lekker op tijd opstaan. Om half zes gaat onze wekker maar we waren al eerder wakker omdat er een kudde nijlpaarden achter onze tent stond te loeien. Het geluid dat ze maken is een kruising tussen het geloei van koeien en het gehinnik van een paard. We gaan snel onze tassen inpakken en de tent afbreken want vandaag hebben we corvee, dus na het ontbijt moeten we voor de afwas zorgen en hebben we dus geen tijd meer om in te pakken.

We vertrekken rond 7 uur voor een lange trip van Kasane via Nata naar Maun. Onderweg zien we nog wat wild, o.a. struisvogels, olifanten en de zeldzame roanantilopes. In Nata stoppen we bij een benzinepomp waar we GSM-bereik hebben. We bellen even naar Borne om pa te feliciteren met zijn verjaardag. Ze vinden het heel leuk dat we even hebben gebeld en volgen onze reiservaringen via de mailtjes die Djoser stuurt. We doen ook een paar kleine inkopen bij het shopje van de benzinepomp en rijden daarna weer door richting Maun.

Tussen de middag stoppen we langs de weg bij een picknickplaats onder een grote Baobab-boom. Lesley heeft een heerlijke rijstsalade klaargemaakt en wij helpen hem om de rest van de lunchspullen klaar te zetten. Dat hoort erbij als je corvee hebt.

Tegen vier uur komen we aan in Maun. Omdat het zondag is zijn de winkels gesloten dus rijden we door naar de camping (Sitatunga) waar we nadat we de afwas van de lunch hebben gedaan onze tent opzetten en een lekkere hete douche nemen. De boiler voor het hete water is helemaal in stijl. Het water wordt door een houtvuurtje onder een groot ijzeren vat verwarmd. Na het douchen pakken we onze dagrugzakjes in voor de trip door de Okavangodelta om daarna in de bar een wijntje te drinken en onze batterijen op te laden.

Het diner van vanavond bestaat uit gepofte aardappels, braadworst en een lekkere salade. Na het eten doen we de afwas waarna we in de bar nog een wijntje drinken. Terug in het kamp roken we nog een sigaartje bij het kampvuur waarna we lekker in ons bedje kruipen.

De wekker gaat om 6 uur en om kwart over zes hebben we voldoende moed verzameld om onder de dekens vandaan te komen. Tegen 7 uur zitten we aan het ontbijt en om 8 uur vertrekken we voor de 2e keer naar de Victoria Watervallen. Spike (onze truck) kan ons niet bij de ingang afzetten omdat ze met de weg bezig zijn. Voor ons maakt dat niets uit want wij gaan vandaag naar de Livingstonebrug die de spoor/autoverbinding vormt tussen Zambia en Zimbabwe. Lesley spreekt met ons af dat hij ons kwart voor elf weer op de zelfde plaats komt oppikken. Zelf gaat hij tussendoor boodschappen doen en de familie Venema ophalen die niet mee is gegaan naar de watervallen.

Wij lopen naar de brug. Om bij de brug te komen moeten we eerst langs de douane. We krijgen een bonnetje waar op staat dat we met 8 personen zijn en een stempel. Dan kunnen we doorlopen naar de brug waar we een fantastisch uitzicht hebben op de waterval. Er is ook een bungeejumpplaats op de brug maar we kunnen niet blijven wachten totdat er iemand gaat springen omdat we op tijd terug moeten zijn. Halverwege de brug is de formele grens tussen Zambia en Zimbabwe. We zijn nu dus ook in Zimbabwe geweest, maar daarvan hebben we geen stempel in ons paspoort. Om terug te komen moeten we weer langs de douane waar we opnieuw een stempel op het bonnetje krijgen. Bij de souvenirkraampjes maken we onze laatste kwacha’s op. We kopen er een verliefd giraffenpaartje van.

Vanaf de watervallen rijden we over een slechte asfaltweg naar de grens van Zambia. Hier krijgen we een exit-stempel in ons paspoort en kunnen we gebruik maken van het toilet (dat heel smerig is). Daarna varen we met de veerboot de Zambezi over om ons aan de overkant te melden bij de grenspost van Botswana. Hier krijgen we weer een paar nieuwe stempels in het paspoort en moeten we door een voetenbadje met ontsmettingsmiddel lopen i.v.m. MKZ-gevaar. Bij de grensposten en het wachten op de veerboot hebben we wat tijd verloren dus we rijden snel door naar de camping (Chobe Safari Lodge) waar we les krijgen in het tent opzetten. Het zijn mooie ruime tenten die gemakkelijk op te zetten zijn.  De slaapmatjes die op het dak van de truck in een grote kist meereizen zijn ca. 5 cm dik of dun … ‘t is maar hoe je het bekijkt.Ondertussen heeft Lesley de lunch voorbereid. Hij noemt het een eenvoudige lunch maar wij vinden hem best uitgebreid. De lunch bestaat uit brood, kaas, worst, tomaat, uienringen, sla etc. Na de late lunch rijden we snel terug naar Kasane waar we Botswaanse Pulan halen en bij de Spar wat inkopen doen.

We gaan snel terug naar de camping om daar met een boot een gamecruise over de Chobe-rivier te doen. Deze rivier vormt hier de grens tussen Botswana en Angola. Vanaf de boot zien we veel dieren die we ook van dichtbij kunnen fotograferen. We zien o.a. olifanten, nijlpaarden, krokodillen en veel vogels zoals de Afrikaanse visarend, ganzen, ooievaars, witte reigers, ijsvogeltjes. Er zwommen zelfs een paar nijlpaarden vlak langs de boot en we zien ook een stel parende olifanten. In het water van de rivier drijft ook een dode olifant. Volgens onze gids is deze olifant slechts een paar dagen geleden gestorven, hij vermoedt dat het door ouderdom is gekomen.

Bij terugkomst op de camping is Lesley al bezig om een heerlijke spaghetti Bolognese klaar te maken. Die hebben we gezellig rondom het kampvuur opgegeten. Na het eten merken we dat één van de cijferslotjes van onze rugzakken niet meer open wil. Waarschijnlijk is hij per ongeluk op een andere cijfercode komen te staan. Gelukkig hebben Lesley en Thabani in hun gereedschapskist een grote nijptang waarmee Dennis het slotje gelukkig kan openknippen. Na deze kleine crisis nemen we een heerlijke hete douche en gaan we nog even gezellig rondom het kampvuur zitten kletsen terwijl ik ondertussen mijn dagboekje een beetje bijwerk.

Op de camping lopen wrattenzwijntjes rond maar ook de zebramangoeste leeft er met een vrij grote groep.